*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 28.02.2026*

*🦋🦋🦋 ISKCON 🦋🦋🦋*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 28.02.2026*

*श्रीभगवानुवाच*

*पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।*

*नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥11.5॥*

श्रीभगवान् उवाच -भगवान् कहा; पश्य - देखो; मे - मेरा; पार्थ - पृथापुत्र; रूपाणि- रूप;शतशः- सैकड़ों;अथ- भी;सहस्त्रशः- हजारों;नाना-विधानि- नाना रूप वाले; दिव्यानि - दिव्य; नाना - नाना प्रकार के; वर्ण - रंग; आकृतीनि - रूप; च - भी ।

*अनुवाद*

*भगवान् ने कहा –हे अर्जुन, हे पार्थ! अब तुम मेरे ऐश्र्वर्य को, सैकड़ों-हजारों प्रकार के दैवी तथा विविध रंगों वाले रूपों को देखो ।*

*तात्पर्य*

अर्जुन कृष्ण के विश्र्वरूप का दर्शनाभिलाषी था, दिव्य होकर भी दृश्य जगत् के लाभार्थ प्रकट होता है । फलतः वह प्रकृति के अस्थाई काल द्वारा प्रभावित है । जिस प्रकार प्रकृति (माया) प्रकट-अप्रकट है, उसी प्रकार कृष्ण का यह विश्र्वरूप भी प्रकट तथा अप्रकट होता रहता है । यह कृष्ण रूपों की भाँति वैकुण्ठ में नित्य नहीं रहता । जहाँ तक भक्त की बात है, वह विश्र्व रूप देखने के लिए तनिक भी इच्छुक नहीं रहता, लेकिन चूँकि अर्जुन कृष्ण को इस रूप में देखना चाहता था, अतः वे यह रूप प्रकट करते हैं । सामान्य व्यक्ति इस रूप को नहीं देख सकता । श्रीकृष्ण द्वारा शक्ति प्रदान किये जाने पर ही इसके दर्शन हो सकते हैं ।

*Translation*

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Arjuna, O son of Pritha, see now My opulences, hundreds of thousands of varied divine and multicolored forms.

*Purport*

Arjuna wanted to see Krishna in His universal form, which, although a transcendental form, is just manifested for the cosmic manifestation and is therefore subject to the temporary time of this material nature. As the material nature is manifested and not manifested, similarly this universal form of Krishna is manifested and nonmanifested. It is not eternally situated in the spiritual sky like Krishna's other forms. As far as a devotee is concerned, he is not eager to see the universal form, but because Arjuna wanted to see Krishna in this way, Krishna reveals this form. This universal form is not possible to be seen by any ordinary man. Krishna must give one the power to see it.

ఆలోచించండి...సనాతన ధర్మంలో అంటరానితనం నిజంగా ఉందా? 🤔

ఆలోచించండి...

సనాతన ధర్మంలో అంటరానితనం నిజంగా ఉందా? 🤔

ఆధునిక ఆసుపత్రులు లేని ఆ రోజుల్లో.. బిడ్డ పుట్టగానే బొడ్డు తాడును ఎవరు కత్తిరించేవారు? తండ్రి చేతుల్లోకి తీసుకోకముందే, ఆ పసికందును మొదట స్పృశించేది ఎవరు? దీని గురించి సమాజం ఎప్పుడైనా నిజాయితీగా ఆలోచించిందా?

పుట్టుక నుంచి గిట్టే వరకు, సమాజంలోని అన్ని వర్గాలు ఒకరితో ఒకరు విడదీయరాని బంధంతో ముడిపడి ఉండేవి.

✅ పుట్టువెండ్రుకలు తీసేటప్పుడు తలని ఎవరు తాకేవారు? 

✅ పెళ్లి పందిరిలో నాయీ బ్రాహ్మణ..రజక సోదరుల ఉనికి ఎందుకు తప్పనిసరి? 

✅ పెళ్లిలో అబ్బాయి తండ్రి దగ్గర నుంచి అమ్మాయి తండ్రి వీరి కోసం చీరలు/బట్టలు ఎందుకు అడిగి మరీ ఇప్పించేవారు? 

✅ మేదర సోదరులు తయారుచేసిన వెదురు బుట్టలు/చేటలు లేకుండా నేటికీ వివాహం ఎందుకు పూర్తి కాదు?

ఇది కేవలం ఆచారం మాత్రమే కాదు, పరస్పర గౌరవం మరియు నమ్మకానికి నిదర్శనం! ❤️

🔹 మీ ఇంటికి బావి నుంచి నీళ్ళు ఎవరు మోసుకొచ్చేవారు? 

🔹 విందు భోజనాలకు విస్తరాకులు ఎవరు కుట్టేవారు? 

🔹 మీ బట్టలు ఎవరు ఉతికేవారు? 

🔹 మీ ఇంటి ఆడబిడ్డను పల్లకీలో (డోలీ) మైళ్ళకు మైళ్ళు భుజాల మీద ఎవరు మోసుకెళ్ళేవారు? (అప్పుడు ఆ బిడ్డను ఎవరూ కన్నెత్తి చూసేవారు కూడా కాదు). 

🔹 మండుటెండలో మీ గొంతు తడిపే కుండలను చేసింది ఎవరు? 🔹 మీ గుడిసెలు కట్టిందెవరు? 

🔹 రాత్రనక పగలనక పొలాల్లో కష్టపడి ధాన్యాన్ని మీ ఇంటికి చేర్చింది ఎవరు?

చివరికి జీవిత ప్రయాణం ముగిశాక... కాటికాపరి లేనిదే అంత్యక్రియలు జరిగేవా? 🔥

పుట్టుక నుంచి చావు వరకు, ప్రతి దశలోనూ, ప్రతి ఆచారంలోనూ అన్ని వర్గాలు ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడి, ఒకరినొకరు తాకుతూ, గౌరవించుకుంటూ బతికారు. మరి అలాంటప్పుడు సనాతన ధర్మంలో 'అంటరానితనం' ఉందని ఎలా అంటారు?

నిజం ఏమిటంటే... సనాతన ధర్మాన్ని బలహీనపరచడానికి, హిందూ సమాజాన్ని విడదీయడానికి మొఘలులు మరియు ఆంగ్లేయుల పాలనలో ఈ 'అంటరానితనం' అనే విషాన్ని ప్రణాళికాబద్ధంగా వ్యాప్తి చేశారు.

అప్పట్లో కులాలు ఉండేవి... కానీ వాటి మధ్య ద్వేషం ఉండేది కాదు. చరిత్రలో దాచిపెట్టబడిన ఒక నిశబ్ద ప్రేమ ప్రవాహం ఉండేది. సమాజంలో నిజంగానే కుల వివక్ష ఉంటే... 

🚩 శ్రీరాముడు శబరి ఇచ్చిన ఎంగిలి పండ్లను తినేవాడా? 

🚩 నిషాదరాజుని, గుహుడుని గుండెలకు హత్తుకునేవాడా? 

🚩 అడవి బిడ్డలైన వానరులు రాముడికి సాయం చేసేవారా?

రామాయణమే ఒక సాక్ష్యం... సనాతన సంప్రదాయం యొక్క అసలైన గొంతుక సమన్వయం, కరుణ మరియు కర్తవ్యం.

మనం ఈ తప్పుడు కథనాల నుండి బయటపడాలి. కులాల రొంపిలో కూరుకుపోకుండా ధర్మం యొక్క మూలాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. విభజనను కాదు, ఐక్యతను స్వీకరించండి. 🤝

ఎందుకంటే— ధర్మం కలుపుతుంది... 

సమాజం ఐక్యంగా ఉంటేనే దేశం బలపడుతుంది! 🇮🇳

First Letter = Your Money Personality

First Letter = Your Money Personality 💸

🄰 – Big spender 🛍️

🄱 – Budget master 📊

🄲 – Crypto curious 📈

🄳 – Debt hater 🚫

🄴 – Emergency saver 💰

🄵 – Financial planner 📑

🄶 – Gamble risk taker 🎲

🄷 – Hustler mode 🔥

🄸 – Investment lover 📊

🄹 – Jackpot dreamer 🎰

🄺 – Knowledge seeker 📚

🄻 – Luxury buyer 💎

🄼 – Multiple income mindset 💼

🄽 – No spend challenge 🧘

🄾 – Online shopper 🛒

🄿 – Passive income thinker 💡

🅀 – Quick profit lover ⚡

🅁 – Risk calculated 📉

🅂 – Side hustle king 👑

🅃 – Trend investor 📈

🅄 – Ultra saver 🏦

🅅 – Value hunter 🏷️

🅆 – Weekend splurger 🍽️

🅇 – Xtra generous 💝

🅈 – YOLO spender 😅

🅉 – Zero savings rn 😭

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 26.02.2026*

*🦜🦜🦜 ISKCON 🦜🦜🦜*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 26.02.2026*

*एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।*

*द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥11.3॥*

एवम् - इस प्रकार;एतत् - यह; यथा- जिस प्रकार; आत्थ- कहा है; त्वम्- आपने; आत्मानम् - अपने आपको;परम-ईश्र्वर– हेपरमेश्र्वर; द्रष्टुम् - देखने केलिए; इच्छामि - इच्छा करता हूँ; ते- आपका; रूपम् - रूप; ऐश्र्वरम्- दैवी; पुरुष-उत्तम – हेपुरुषों में उत्तम।

*अनुवाद*

*हे पुरुषोत्तम, हे परमेश्र्वर!यद्यपि आपको मैं अपने समक्ष आपके द्वारा वर्णित आपके वास्तविक रूप में देख रहा हूँ, किन्तु मैं यह देखने का इच्छुक हूँ कि आप इस दृश्य जगत में किस प्रकार प्रविष्ट हुए हैं ।मैं आप के उसी रूप का दर्शन करना चाहता हूँ ।*

*तात्पर्य*

भगवान् ने यह कहा कि उन्होंने अपने साक्षात् स्वरूप में ब्रह्माण्ड के भीतर प्रवेश किया है, फलतः यह दृश्यजगत सम्भव हो सका है और चल रहा है । जहाँ तक अर्जुन का सम्बन्ध है, वह कृष्ण के कथनों से प्रोत्साहित है,किन्तु भविष्य में उन लोगों को विश्र्वास दिलाने के लिए,जो कृष्ण को सामान्य पुरुष सोच सकते हैं, अर्जुन चाहता है कि वह भगवान् को उनके विराट रूप में देखे जिससे वे ब्रह्माण्ड के भीतर से काम करते हैं,यद्यपि वे इससे पृथक् हैं । अर्जुन द्वारा भगवान् के लिए पुरुषोत्तम सम्बोधन भी महत्त्वपूर्णहै । चूँकि वे भगवान् है,इसीलिए वे स्वयं अर्जुन के भीतर उपस्थित हैं, अतः वे अर्जुन की इच्छा को जानते हैं । वे यह समझते हैंकि अर्जुन को उनके विराट रूप का दर्शन करने की कोई लालसा नहीं है, क्योंकि वह उनको साक्षात् देखकर पूर्णतया संतुष्टहै । किन्तु भगवान् यह भी जानते हैं कि अर्जुन अन्यों को विश्र्वास दिलाने के लिए ही विराट रूप का दर्शन करना चाहता है । अर्जुन को इसकी पुष्टि के लिए कोई व्यक्तिगत इच्छा न थी । कृष्ण यह भी जानते हैं कि अर्जुन विराट रुप का दर्शन एक आर्दश स्थापित करने के लिए करना चाहता है, क्योंकि भविष्य में ऐसे अनेक धूर्त होंगे जो अपने आपको ईश्र्वर का अवतार बताएँगे। अतः लोगों को सावधान रहना होगा । जो कोई अपने को कृष्ण कहेगा, उसे अपने दावे की पुष्टि के लिए विराट रूप दिखाने के लिए सन्नद्ध रहना होगा ।

*Translation*

*O greatest of all personalities, O supreme form, though I see You here before me in Your actual position, as You have described Yourself, I wish to see how You have entered into this cosmic manifestation. I want to see that form of Yours.*

*Purport*

The Lord said that because He entered into the material universe by His personal representation, the cosmic manifestation has been made possible and is going on. Now as far as Arjuna is concerned, he is inspired by the statements of Krishna, but in order to convince others in the future who may think that Krishna is an ordinary person, Arjuna desires to see Him actually in His universal form, to see how He is acting from within the universe, although He is apart from it. Arjuna's addressing the Lord as purushottama is also significant. Since the Lord is the Supreme Personality of Godhead, He is present within Arjuna himself; therefore He knows the desire of Arjuna, and He can understand that Arjuna has no special desire to see Him in His universal form, for Arjuna is completely satisfied to see Him in His personal form of Krishna. But the Lord can understand also that Arjuna wants to see the universal form to convince others. Arjuna did not have any personal desire for confirmation. Krishna also understands that Arjuna wants to see the universal form to set a criterion, for in the future there would be so many imposters who would pose themselves as incarnations of God. The people, therefore, should be careful; one who claims to be Krishna should be prepared to show his universal form to confirm his claim to the people.

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 25.02.2026*

*🍃🍃🍃 ISKCON 🍃🍃🍃*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 25.02.2026*

*भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।*

*त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥11.2॥*

भव - उत्पत्ति; अप्ययौ - लय (प्रलय); हि - निश्चय ही; भूतानाम् - समस्त जीवों का; श्रुतौ - सुना गया है ; विस्तरशः - विस्तारपूर्वक; मया - मेरे द्वारा;त्वत्तः - आपसे; कमल-पत्र-अक्ष - हे कमल नयन; माहात्म्यम् - महिमा; अपि - भी; च - तथा; अव्ययम् - अक्षय,अविनाशी ।

*अनुवाद*

*हे कमलनयन! मैंने आपसे प्रत्येक जीव की उत्पत्ति तथा लय के विषय में विस्तार से सुना है और आपकी अक्षय महिमा का अनुभव किया है ।*

*तात्पर्य*

 अर्जुन यहाँ पर प्रसन्नता के मारे कृष्ण को कमलनयन (कृष्ण के नेत्र कमल के फूल की पंखड़ियों जैसे दीखते हैं) कहकर सम्बोधित करता है क्योंकि उन्होंने किसी पिछले अध्याय में उसे विश्र्वास दिलाया है - अहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा - मैं जगत की उत्पत्ति तथा प्रलय का कारण हूँ । अर्जुन इसके विषय में भगवान् से विस्तारपूर्वक सुन चूका है । अर्जुन को यह भी ज्ञात है कि समस्त उत्पत्ति तथा प्रलय का कारण होने के अतिरिक्त वे इन सबसे पृथक् (असंग) रहते हैं । जैसा कि भगवान् ने नवें अध्याय में कहा है कि वे सर्वव्यापी हैं, तो भी वे सर्वत्र स्वयं उपस्थित नहीं रहते । यही कृष्ण काअचिन्त्य ऐश्र्वर्य है, जिसे अर्जुन स्वीकार करता है कि उसने भलीभाँति समझ लिया है ।

*Translation*

*O lotus-eyed one, I have heard from You in detail about the appearance and disappearance of every living entity and have realized Your inexhaustible glories.*

*Purport*

Arjuna addresses Lord Krishna as "lotus-eyed" (Krishna's eyes appear just like the petals of a lotus flower) out of his joy, for Krishna has assured him, in the previous chapter, aham kritsnasya jagatah prabhavah pralayas tatha: "I am the source of the appearance and disappearance of this entire material manifestation." Arjuna has heard of this from the Lord in detail. Arjuna further knows that in spite of His being the source of all appearances and disappearances, He is aloof from them. As the Lord has said in the Ninth Chapter, He is all-pervading, yet He is not personally present everywhere. That is the inconceivable opulence of Krishna which Arjuna admits that he has thoroughly understood.

సంస్కృతం లో పండ్లు పేర్లు

TODAY'S SRIMAD BHAGWATAM SHLOKA**DATED 24.02.2026*

*🌻🌻🌻 ISKCON 🌻🌻🌻*

*TODAY'S SRIMAD BHAGWATAM SHLOKA*

*DATED 24.02.2026*

*भगवानपि मनुना यथावदुपकल्पितापचिति: प्रियव्रतनारदयोरविषममभिसमीक्षमाणयोरात्मसमवस्थानमवाङ्‍मनसं क्षयमव्यवहृतं प्रवर्तयन्नगमत् ॥ 5.1.21 ॥*

भगवान - सबसे शक्तिशाली भगवान ब्रह्मा ; अपि - भी ; मनुना - मनु द्वारा ; यथावत - जैसा कि योग्य था ; उपकल्पित - अपचितः - पूजित ; प्रियव्रत - नारदयोः - प्रियव्रत और नारद की उपस्थिति में ; अविशमम् - बिना किसी घृणा के ; अभिसमीक्षमाणयोः - देखते हुए ; आत्मसम - अपनी स्थिति के लिए उपयुक्त ; अवस्थानम् - अपने धाम में ; अवक - मनसम - मन और शब्दों के वर्णन से परे ; क्षयम् - ग्रह ; अव्यवहृतम् - असाधारण रूप से स्थित ; प्रवर्तयन - प्रस्थान करते हुए ; अगमत् - लौट आए ।

*अनुवाद*

*इसके बाद मनु ने भगवान ब्रह्मा की पूजा की और यथासंभव आदरपूर्वक उन्हें संतुष्ट किया। प्रियव्रत और नारद ने भी ब्रह्मा को बिना किसी द्वेष के देखा। प्रियव्रत को अपने पिता का अनुरोध स्वीकार करने के लिए प्रेरित करने के बाद, भगवान ब्रह्मा अपने धाम सत्यलोक लौट गए, जिसका वर्णन सांसारिक मन या शब्दों से संभव नहीं है।*

*तात्पर्य*

मनु इस बात से अत्यंत संतुष्ट थे कि भगवान ब्रह्मा ने अपने पुत्र प्रियव्रत को संसार के शासन का दायित्व ग्रहण करने के लिए राजी कर लिया था। प्रियव्रत और नारद भी अत्यंत संतुष्ट थे। यद्यपि ब्रह्मा ने प्रियव्रत को सांसारिक कार्यों का प्रबंधन स्वीकार करने के लिए विवश किया था, जिससे ब्रह्मचारी रहने और पूर्णतः भक्ति में लीन रहने का उनका व्रत टूट गया था, फिर भी नारद और प्रियव्रत ने ब्रह्मा के प्रति कोई द्वेष नहीं रखा। नारद को इस बात का जरा भी दुःख नहीं था कि वे प्रियव्रत को शिष्य बनाने में असफल रहे। प्रियव्रत और नारद दोनों ही उच्च कोटि के व्यक्तित्व थे और भगवान ब्रह्मा का आदर करना जानते थे। इसलिए ब्रह्मा के प्रति द्वेष रखने के बजाय, उन्होंने अत्यंत भावपूर्ण ढंग से उन्हें आदर अर्पित किया। इसके बाद भगवान ब्रह्मा अपने स्वर्गलोक सत्यलोक लौट गए, जिसका वर्णन यहाँ निष्कलंक और शब्दों से अछूता बताया गया है।

इस श्लोक में कहा गया है कि भगवान ब्रह्मा अपने निवास स्थान पर लौट आए, जो उनके स्वयं के व्यक्तित्व के समान ही महत्वपूर्ण है। भगवान ब्रह्मा इस ब्रह्मांड के रचयिता और इसमें विख्यात सर्वोच्च व्यक्तित्व हैं। उनके जीवनकाल का वर्णन भगवद्गीता (8.17) में किया गया है : सहस्र-युग-पर्यन्तम् आहार् यद् ब्रह्मणो विदुः। चारों युगों की कुल अवधि 4,300,000 वर्ष है, और जब इसे एक हजार गुना किया जाता है, तो यह ब्रह्मा के जीवनकाल के बारह घंटे के बराबर होता है। इसलिए हम ब्रह्मा के जीवनकाल के बारह घंटे भी तथ्यात्मक रूप से नहीं समझ सकते, उनके पूरे जीवनकाल के सौ वर्षों की तो बात ही छोड़ दें। तो फिर हम उनके निवास स्थान को कैसे समझ सकते हैं? वैदिक साहित्य में वर्णित है कि सत्यलोक में जन्म, मृत्यु, वृद्धावस्था या रोग नहीं है। दूसरे शब्दों में, चूंकि सत्यलोक ब्रह्मलोक, या ब्रह्म प्रकाश के निकट स्थित है, इसलिए यह लगभग वैकुंठलोक के समान है। भगवान ब्रह्मा का निवास स्थान हमारी वर्तमान स्थिति से व्यावहारिक रूप से अवर्णनीय है। इसलिए इसे अवङ्-मनस-गोचर, या हमारे शब्दों और मन की कल्पना से परे बताया गया है। श्रीमद्-भागवतम् (2.2.26-27) में भगवान ब्रह्मा के निवास स्थान का वर्णन इस प्रकार किया गया है: yad dvai parārdhyaṁ tad u pārameṣṭhyaṁ na yatra śoko na jarā na mṛtyur nārtir na codvegaḥ. “सत्यलोक में, जो करोड़ों-अरबों वर्षों दूर स्थित है, न तो शोक है, न बुढ़ापा, न मृत्यु, न चिंता और न ही शत्रुओं का प्रभाव।” (सत्यलोक 2:26-27)

*Translation*

*Lord Brahmā was then worshiped by Manu, who respectfully satisfied him as well as he could. Priyavrata and Nārada also looked upon Brahmā with no tinges of resentment. Having engaged Priyavrata in accepting his father’s request, Lord Brahmā returned to his abode, Satyaloka, which is indescribable by the endeavor of mundane mind or words.*

*Purport*

Manu was certainly very satisfied that Lord Brahmā had persuaded his son Priyavrata to take the responsibility for ruling the world. Priyavrata and Nārada were also very satisfied. Although Brahmā had forced Priyavrata to accept the management of worldly affairs, thus breaking his vow to remain brahmacārī and completely engage in devotional service, Nārada and Priyavrata did not look upon Brahmā with resentment. Nārada was not at all sorry that he had been frustrated in making Priyavrata a disciple. Both Priyavrata and Nārada were exalted personalities who knew how to respect Lord Brahmā. Therefore instead of looking upon Brahmā with resentment, they very feelingly offered him their respect. Lord Brahmā then returned to his celestial abode, known as Satyaloka, which is described here as being impeccable and being unapproachable by words.

It is stated in this verse that Lord Brahmā returned to his residence, which is as important as his own personality. Lord Brahmā is the creator of this universe and the most exalted personality within it. His lifetime is described in Bhagavad-gītā (8.17). Sahasra-yuga-paryantam ahar yad brahmaṇo viduḥ. The total duration of the four yugas is 4,300,000 years, and when that is multiplied a thousand times, it equals twelve hours in the life of Brahmā. Therefore we cannot factually comprehend even twelve hours of Brahmā’s life, to say nothing of the one hundred years that constitute his entire lifetime. How, then, can we understand his abode? The Vedic literatures describe that in Satyaloka there is no birth, death, old age or disease. In other words, since Satyaloka is situated next to Brahmaloka, or the Brahman effulgence, it is almost as good as Vaikuṇṭhaloka. Lord Brahmā’s abode is practically indescribable from our present status. Therefore it has been described as avāṅ-manasa-gocara, or beyond the description of our words and the imagination of our minds. Śrīmad-Bhāgavatam (2.2.26-27) thus describes the abode of Lord Brahmā: yad dvai parārdhyaṁ tad u pārameṣṭhyaṁ na yatra śoko na jarā na mṛtyur nārtir na codvegaḥ. “In Satyaloka, which is situated many millions and billions of years away, there is no lamentation, nor is there old age, death, anxiety or the influence of enemies.” (SB. 2.2.26—27)