"స్విచ్ ఫెయిల్యూర్!"*భారతీయ రిటైర్డ్ వ్యక్తులు జీవితాంతం సంపాదించిన డబ్బును ఎందుకు ఖర్చు చేయలేకపోతున్నారు

*"స్విచ్ ఫెయిల్యూర్!"*

భారతీయ రిటైర్డ్ వ్యక్తులు జీవితాంతం సంపాదించిన డబ్బును ఎందుకు ఖర్చు చేయలేకపోతున్నారు

భారతీయ మధ్యతరగతి కలల విజయగాథకు ఒక ఉదాహరణ.

సగటు భారతీయుడు కొరతలతో నిండిన పరిస్థితులులొ పెరిగాడు — రేషన్ కార్డులు, టెలిఫోన్ కనెక్షన్ కోసం సంవత్సరాల వేచి ఉండటం, ఓక బజాజ్‌ scooter కోసం 5 సంవత్సరాలు వేచి ఉండటం ,

ఉద్యోగ భద్రతే అత్యంత పెద్ద లక్ష్యం. 40 సంవత్సరాల పాటు అతను ఒక PSU లేదా కార్పొరేట్ ఉద్యోగంలో కష్టపడ్డాడు. ఆటో ఖర్చు తప్పించుకోవడానికి బస్ స్టాప్ వరకు నడిచేవాడు. చొక్కాలు కాలర్ పాడయ్యే వరకు వేసుకునేవాడు. పిల్లల IIT కోచింగ్, ఘనమైన పెళ్లిళ్ల కోసం సెలవులను కూడా త్యాగం చేశాడు.

ఈరోజు, 68 ఏళ్ల వయసులో, అతనికి మంచి ప్రాంతంలో అప్పులేని ఇల్లు ఉంది. ₹3 కోట్లకు పైగా FDలు, PPF, మ్యూచువల్ ఫండ్స్‌లో సేవింగ్స్ ఉన్నాయి.

అతను గెలిచాడు. ఆర్థికంగా స్వతంత్రుడు.

అయితే, మే నెల వేడిలో నిన్న రాత్రి అతను చెమటలు పట్టి లేచాడు. ఎందుకంటే ఒక గంట మాత్రమే AC నడిపి ఆపేశాడు — “విద్యుత్ వృథా ఎందుకు?” అని అనుకున్నాడు.

ఇదే ఆధునిక భారతీయ రిటైర్డ్ వ్యక్తి దుస్థితి. వారు ఆస్తుల్లో ధనికులు, డబ్బులో ధనికులు, కానీ జీవనశైలిలో పేదలు.

ఫైనాన్షియల్ సైకాలజీలో దీనిని “స్విచ్ ఫెయిల్యూర్” (ఖర్చు చేయలేని మనస్తత్వం) అంటారు.

⸻

ఎప్పటికీ సేవ్ చేసే మనస్తత్వం

నాలుగు దశాబ్దాల పాటు వారి మెదడులో “సేవ్” అనే స్విచ్ గట్టిగా అమర్చబడింది. ప్రతి ఆర్థిక నిర్ణయం సేవింగ్ కోణంలోనే తీసుకున్నారు. సేవ్ చేయడం అలవాటు కాదు — అది అనిశ్చిత భవిష్యత్తుకు ఎదురొడ్డి నిలిచే రక్షణ విధానం.

రిటైర్మెంట్ వచ్చిన రోజు అకస్మాత్తుగా “ఖర్చు చేయండి” అని చెబుతారు.

కానీ వారు చేయలేరు.

40 సంవత్సరాలుగా ఏర్పడిన ఆలోచనా మార్గాలు చాలా బలంగా ఉంటాయి. జీవితాంతం సేవ్ చేసిన వ్యక్తికి డబ్బు ఖర్చు చేయడం — ముఖ్యంగా మూలధనాన్ని ఉపయోగించడం — ఒక తప్పు చేసినట్టుగా, పాపం చేసినట్టుగా అనిపిస్తుంది.

వారు తమ జీవితాంతం పెంచిన చెట్టును తామే నరుకుతున్నట్టు భావిస్తారు.

⸻

భారతదేశంలో స్విచ్ ఫెయిల్యూర్ లక్షణాలు

మన చుట్టూ ఉన్న అనేక కుటుంబాల్లో ఇది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది:

• FD వడ్డీ ఉచ్చు:

వారు కేవలం FD వడ్డీనే ఖర్చు చేస్తారు. మూలధనాన్ని తాకడం పాపంగా భావిస్తారు. ద్రవ్యోల్బణం పెరుగుతున్న కొద్దీ జీవనశైలి తగ్గిపోతుంది.

• వైద్య చికిత్స ఆలస్యం:

బ్యాంకులో కోట్లు ఉన్నా, మోకాలి ఆపరేషన్ లేదా కంటి శస్త్రచికిత్సను “ఇప్పుడే ఖర్చు ఎందుకు?” అంటూ వాయిదా వేస్తారు.

• ప్రయాణ విరోధాభాసం:

70 ఏళ్ల వయసులో కూడా, అసౌకర్యమైన స్లీపర్ క్లాస్‌లో ప్రయాణిస్తారు — “అదే సరిపోతుంది” అని భావించి.

• వారసత్వ భారము:

పిల్లలకు మొత్తం డబ్బు ఇవ్వాలి అనే భావనతో తామే కష్టపడి జీవిస్తారు — ఇప్పటికే స్థిరపడిన పిల్లలకు పెద్ద మొత్తంలో ఆస్తి వదిలిపెడతారు.

⸻

ముఖ్యమైన భయం: నేను ఎక్కువ కాలం బ్రతికితే?

ఖర్చు చేయలేకపోవడానికి ప్రధాన కారణం — డబ్బు అయిపోతుందనే భయం.

వారు దశాబ్దాలుగా ద్రవ్యోల్బణం వల్ల రూపాయి విలువ తగ్గినది చూసారు.

₹3 కోట్లు ఇప్పుడు సరిపోతాయా? 20 సంవత్సరాల తర్వాత ఆసుపత్రి ఖర్చులు ఎలా ఉంటాయి? అనే భయం.

దీంతో వారు అత్యంత చెత్త పరిస్థితి కోసం సిద్ధమవుతారు — కానీ మంచి పరిస్థితిని పూర్తిగా కోల్పోతారు.

⸻

చివరి గమ్యం: సమాధిలో అత్యంత ధనికుడు

ఈ స్విచ్ ఫెయిల్యూర్ ఫలితం — జీవితం పూర్తిగా ఆస్వాదించకపోవడం.

30, 40, 50 ఏళ్లలో కష్టపడి సంపాదించారు. కానీ ఆ ఆనందాన్ని అనుభవించే సమయానికి, ఖర్చు చేయలేని స్థితి.

చివరికి, వారు పెద్ద బ్యాలెన్స్‌లు, ఖర్చు కాని బంగారం, ఖాళీగా ఉన్న ఇళ్లను వదిలిపెడతారు.

పిల్లలు అవసరం లేని ఆస్తిని పొందుతారు.

తల్లిదండ్రులు మాత్రం అనుభవించని ఆనందాల పట్ల పశ్చాత్తాపంతో వెళ్లిపోతారు.

⸻

స్విచ్ మార్చడం ఎలా?

భావోద్వేగ దృష్టిలో మార్పు అవసరం:

1. ఖర్చు చేయడానికి ప్రత్యేక నిధి

ఒక ప్రత్యేక ఖాతా సృష్టించండి. ఆ డబ్బు తప్పనిసరిగా ఖర్చు చేయాలి. ఖర్చు చేయకపోతే దానం చేయాలి.

1. బకెట్ విధానం

ఒకటి అవసరాలకు (వైద్యం, జీవనం), మరొకటి ఆనందానికి. అవసరాల భద్రత కలిగితే, ఖర్చు చేయడం సులభం అవుతుంది.

1. వారసత్వ దృక్పథం మార్చండి

పిల్లలకు పెద్ద ఆస్తి ఇవ్వడం కన్నా, మీరు ఆనందంగా జీవించడం గొప్ప బహుమతి.

⸻

ముగింపు

డబ్బు అనేది నిల్వ చేసిన శక్తి.

మీరు జీవితాంతం ఆ శక్తిని సేకరించారు.

దాన్ని ఆనందం, సౌకర్యం, అనుభవాల రూపంలో విడుదల చేయకపోతే, అది వృథా అవుతుంది.

మీరు 40 సంవత్సరాలు పనిచేసింది ఆసుపత్రిలో అత్యంత ధనిక రోగిగా ఉండటానికి కాదు.

స్విచ్ మార్చండి. టికెట్ కొనండి. AC ఆన్ చేయండి.

మీరు దీనికి అర్హులు.

అందరూ బాగుండాలి అందులో మనం వుండాలి అనే భావన తో 💐💐💐

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 20.05.2026*

*☀️☀️☀️ ISKCON ☀️☀️☀️*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 20.05.2026*

*कार्यकरणकर्तृत्वे हेतुः प्रकृतिरुच्यते ।*

*पुरुषः सुखदुःखानां भोक्तृत्वे हेतुरुच्यते ॥13.21॥*

कार्य - कार्य; कारण - तथा कारण का; कर्तृत्वे - सृजन के मामले में; हेतुः - कारण; प्रकृतिः - प्रकृति; उच्यते - कही जाती है; पुरुषः - जीवात्मा; सुख - सुख; दुःखानाम् - तथा दुख का; भोक्तृत्वे - भोग में; हेतुः - कारण; उच्यते - कहा जाता है |

*अनुवाद*

*प्रकृति समस्त भौतिक कारणों तथा कार्यों (परिणामों) की हेतु कही जाती है, और जीव (पुरुष) इस संसार में विविध सुख-दुख के भोग का कारण कहा जाता है |*

*तात्पर्य*

 जीवों में शरीर तथा इन्द्रियों की विभिन्न अभिव्यक्तियाँ प्रकृति के कारण हैं | कुल मिलाकर ८४ लाख भिन्न-भिन्न योनियाँ हैं और ये सब प्रकृतिजन्य हैं | जीव के विभिन्न इन्द्रिय-सुखों से ये योनियाँ मिलती हैं जो इस प्रकार इस शरीर या उस शरीर में रहने की इच्छा करता है | जब उसे विभिन्न शरीर प्राप्त होते हैं, तो वह विभिन्न प्रकार के सुख तथा दुख भोगता है | उसके भौतिक दुख-सुख उसके शरीर के कारण होते हैं, स्वयं उसके कारण नहीं | उसकी मूल अवस्था में भोग में कोई सन्देह नहीं रहता, अतएव वही उसकी वास्तविक स्थिति है | वह प्रकृति पर प्रभुत्व जताने के लिए भौतिक जगत् में आता है | वैकुण्ठ-लोक में ऐसी कोई वस्तु नहीं होती | वैकुण्ठ-लोक शुद्ध है, किन्तु भौतिक जगत् में प्रत्येक व्यक्ति विभिन्न प्रकार के शरीर-सुखों को प्राप्त करने के लिए कठिन संघर्ष में रत रहता है | यह कहने से बात और स्पष्ट हो जाएगी कि यह शरीर इन्द्रियों का कार्य है | इन्द्रियाँ इच्छाओं की पूर्ति का साधन हैं | यह शरीर तथा हेतु रूप इन्द्रियाँ प्रकृति द्वारा प्रदत्त हैं, और जैसा कि अगले श्लोक से स्पष्ट हो जाएगा, जीव को अपनी पूर्व आकांक्षा तथा कर्म के अनुसार परिस्थितियों के वश वरदान या शाप मिलता है | जीव की इच्छाओं तथा कर्मों के अनुसार प्रकृति उसे विभिन्न स्थानों में पहुँचाती है | जीव स्वयं ऐसे स्थानों में जाने तथा मिलने वाले सुख-दुख का कारण होता है | एक प्रकार का शरीर प्राप्त हो जाने पर वह प्रकृति के वश में हो जाता है, क्योंकि शरीर, पदार्थ होने के कारण, प्रकृति के नियमानुसार कार्य करता है | उस समय शरीर में ऐसी शक्ति नहीं कि वह उस नियम को बदल सके | मान लीजिये कि जीव को कुत्ते का शरीर प्राप्त हो गया | ज्योंही वह कुत्ते के शरीर में स्थापित किया जाता है,उसे कुत्ते की भाँति आचरण करना होता है | वह अन्यथा आचरण नहीं कर एकता | यदि जीव को सूकर का शरीर प्राप्त होता है, तो वह मल खाने तथा सूकर की भाँति रहने के लिए बाध्य है | इसी प्रकार यदि जीव को देवता का शरीर प्राप्त हो जाता है, तो उसे अपने शरीर के अनुसार कार्य करना होता है | यही प्रकृति का नियम है | वेदों में (मुण्डक उपनिषद् ३.१.१) इसकी व्याख्या इस प्रकार की गई है - द्वा सुर्पणा सयुजा सखायः| परमेश्र्वर जीव पर इतना कृपालु है कि वह सदा जीव के साथ रहता है और सभी परिस्थितियों में परमात्मा रूप में विद्यमान रहता है |

*Translation*

*Nature is said to be the cause of all material causes and effects, whereas the living entity is the cause of the various sufferings and enjoyments in this world.*

*Purport*

The different manifestations of body and senses among the living entities are due to material nature. There are 8,400,000 different species of life, and these varieties are creations of the material nature. They arise from the different sensual pleasures of the living entity, who thus desires to live in this body or that. When he is put into different bodies, he enjoys different kinds of happiness and distress. His material happiness and distress are due to his body, and not to himself as he is. In his original state there is no doubt of enjoyment; therefore that is his real state. Because of the desire to lord it over material nature, he is in the material world. In the spiritual world there is no such thing. The spiritual world is pure, but in the material world everyone is struggling hard to acquire different kinds of pleasures for the body. It might be more clear to state that this body is the effect of the senses. The senses are instruments for gratifying desire. Now, the sum total -- body and instrument senses -- are offered by material nature, and as will be clear in the next verse, the living entity is blessed or damned with circumstances according to his past desire and activity. According to one's desires and activities, material nature places one in various residential quarters. The being himself is the cause of his attaining such residential quarters and his attendant enjoyment or suffering. Once placed in some particular kind of body, he comes under the control of nature because the body, being matter, acts according to the laws of nature. At that time, the living entity has no power to change that law. Suppose an entity is put into the body of a dog. As soon as he is put into the body of a dog, he must act like a dog. He cannot act otherwise. And if the living entity is put into the body of a hog, then he is forced to eat stool and act like a hog. Similarly, if the living entity is put into the body of a demigod, he must act according to his body. This is the law of nature. But in all circumstances, the Supersoul is with the individual soul. That is explained in the Vedas (Mundaka Upanishad 3.1.1) as follows: dva suparna sayuja sakhayah. The Supreme Lord is so kind upon the living entity that He always accompanies the individual soul and in all circumstances is present as the Supersoul, or Paramatma.

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 19.05.2026*

*🎃🎃🎃 ISKCON 🎃🎃🎃*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 19.05.2026*

*प्रकृतिं पुरुषं चैव विद्ध्यनादी उभावपि ।*

*विकारांश्च गुणांश्चैव विद्धि प्रकृतिसंभवान् ॥13.20॥*

प्रकृतिम् - भौतिक प्रकृति को; पुरुषम् - जीव को; च - भी;एव - निश्चय ही; विद्धि - जानो; अनादी - आदिरहित; उभौ - दोनों; अपि - भी; विकारान् - विकारों को; च - भी; गुणान् - प्रकृति के तीन गुण; च - भी; एव - निश्चय ही; विद्धि - जानो;प्रकृति - भौतिक प्रकृति से; सम्भवान् - उत्पन्न |

*अनुवाद*

*प्रकृति तथा जीवों को अनादि समझना चाहिए | उनके विकार तथा गुण प्रकृतिजन्य हैं |*

*तात्पर्य*

 इस अध्याय के ज्ञान से मनुष्य शरीर (क्षेत्र) तथा शरीर के ज्ञाता (जीवात्मा तथा परमात्मा दोनों) को जान सकता है | शरीर क्रियाक्षेत्र है और प्रकृति से निर्मित है | शरीर के भीतर बद्ध तथा उसके कार्यों का भोग करने वाला आत्मा ही पुरुष या जीव है | वह ज्ञाता है और इसके अतिरिक्त भी दूसरा ज्ञाता होता है, जो परमात्मा है | निस्सन्देह यह समझना चाहिए कि परमात्मा तथा आत्मा एक ही भगवान् की विभिन्न अभिव्यक्तियाँ हैं | जीवात्मा उनकी शक्ति है और परमात्मा उनका साक्षात् अंश (स्वांश) है |

प्रकृति तथा जीव दोनों ही नित्य हैं | तात्पर्य यह है कि वे सृष्टि के पहले से विद्यमान हैं | यह भौतिक अभिव्यक्ति परमेश्र्वर की शक्ति से है, और उसी प्रकार जीव भी हैं, किन्तु जीव श्रेष्ठ शक्ति है | जीव तथा प्रकृति इस ब्रह्माण्ड के उत्पन्न होने से पूर्व से विद्यमान हैं | प्रकृति तो महाविष्णु में लीन हो गई और जब इसकी आवश्यकता पड़ी तो यह महत्-तत्त्व के द्वारा प्रकट हुई | इसी प्रकार जीव भी उनके भीतर रहते हैं, और चूँकि वे बद्ध हैं, अतएव वे परमेश्र्वर की सेवा करने से विमुख हैं | इस तरह उन्हें वैकुण्ठ-लोक में प्रविष्ट होने नहीं दिया जाता | लेकिन प्रकृति के व्यक्त होने पर इन्हें भौतिक जगत् में पुनः कर्म करने और वैकुण्ठ-लोक में प्रवेश करने की तैयारी करने का अवसर दिया जाता है | इस भौतिक सृष्टि का यही रहस्य है | वास्तव में जीवात्मा मूलतः परमेश्र्वर का अंश है, लेकिन अपने विद्रोही स्वभाव के कारण वह प्रकृति के भीतर बद्ध रहता है | इसका कोई महत्त्व नहीं है कि ये जीव या श्रेष्ठ जीव किस प्रकार प्रकृति के सम्पर्क में आये | किन्तु भगवान् जानते हैं कि ऐसा कैसे और क्यों हुआ | शास्त्रों में भगवान् का वचन है कि जो लोग प्रकृति द्वारा आकृष्ट हैं, वे कठिन जीवन-संघर्ष कर रहे हैं | लेकिन इस कुछ श्लोकों के वर्णनों से यह निश्चित समझ लेना होगा कि प्रकृति के तीन गुणों के द्वारा उत्पन्न विकार प्रकृति की ही उपज हैं | जीवों के सारे विकार तथा प्रकार शरीर के कारण हैं | जहाँ तक आत्मा का सम्बन्ध है, सारे जीव एक ही हैं |

*Translation*

*Material nature and the living entities should be understood to be beginningless. Their transformations and the modes of matter are products of material nature.*

*Purport*

By the knowledge given in this chapter, one can understand the body (the field of activities) and the knowers of the body (both the individual soul and the Supersoul). The body is the field of activity and is composed of material nature. The individual soul that is embodied and enjoying the activities of the body is the purusha, or the living entity. He is one knower, and the other is the Supersoul. Of course, it is to be understood that both the Supersoul and the individual entity are different manifestations of the Supreme Personality of Godhead. The living entity is in the category of His energy, and the Supersoul is in the category of His personal expansion.

Both material nature and the living entity are eternal. That is to say that they existed before the creation. The material manifestation is from the energy of the Supreme Lord, and so also are the living entities, but the living entities are of the superior energy. Both the living entities and material nature existed before this cosmos was manifested. Material nature was absorbed in the Supreme Personality of Godhead, Maha-Vishnu, and when it was required, it was manifested by the agency of mahat-tattva. Similarly, the living entities are also in Him, and because they are conditioned, they are averse to serving the Supreme Lord. Thus they are not allowed to enter into the spiritual sky. But with the coming forth of material nature these living entities are again given a chance to act in the material world and prepare themselves to enter into the spiritual world. That is the mystery of this material creation. Actually the living entity is originally the spiritual part and parcel of the Supreme Lord, but due to his rebellious nature, he is conditioned within material nature. It really does not matter how these living entities or superior entities of the Supreme Lord have come in contact with material nature. The Supreme Personality of Godhead knows, however, how and why this actually took place. In the scriptures the Lord says that those attracted by this material nature are undergoing a hard struggle for existence. But we should know it with certainty from the descriptions of these few verses that all transformations and influences of material nature by the three modes are also productions of material nature. All transformations and variety in respect to living entities are due to the body. As far as spirit is concerned, living entities are all the same.

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 18.05.2026*

*🪷🪷🪷ISKCON🪷🪷🪷*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 18.05.2026*

*इति क्षेत्रं तथा ज्ञानं ज्ञेयं चोक्तं समासतः ।*

*मद्भक्त एतद्विज्ञाय मद्भावायोपपद्यते ॥13.19॥*

इति - इस प्रकार; क्षेत्रम् - कर्म का क्षेत्र (शरीर);तथा - भी; ज्ञानम् - ज्ञान; ज्ञेयम् - जानने योग्य; च - भी; उक्तम् - कहा गया;समासतः - संक्षेप में; मत्-भक्तः - मेरा भक्त; एतत् - यह सब; विज्ञाय - जान कर; मत्-भावाय - मेरे स्वभाव को; उपपद्यते - प्राप्त करता है |

*अनुवाद*

*इस प्रकार मैंने कर्म क्षेत्र (शरीर), ज्ञान तथा ज्ञेय का संक्षेप में वर्णन किया है | इसे केवल मेरे भक्त ही पूरी तरह समझ सकते हैं और इस तरह मेरे स्वभाव को प्राप्त होते हैं |*

*तात्पर्य*

भगवान् ने शरीर, ज्ञान तथा ज्ञेय का संक्षेप में वर्णन किया है | यह ज्ञान तीन वस्तुओं का है - ज्ञाता, ज्ञेय तथा जानने की विधि | ये तीनों मिलकर विज्ञान कहलाते हैं | पूर्ण ज्ञान भगवान् के अनन्य भक्तों द्वारा प्रत्यक्षतः समझा जा सकता है | अन्य इसे समझ पाने में असमर्थ रहते हैं | अद्वैतवादियों का कहना है कि अन्तिम अवस्था में ये तीनों बातें एक हो जाती हैं, लेकिन भक्त ऐसा नहीं मानते | ज्ञान तथा ज्ञान के विकास का अर्थ है अपने को कृष्णभावनामृत में समझना | हम भौतिक चेतना द्वारा संचालित होते हैं, लेकिन ज्योंही हम अपनी सारी चेतना कृष्ण के कार्यों में स्थानान्तरित कर देते हैं, और इसका अनुभव करते हैं कि कृष्ण ही सब कुछ हैं, तो हम वास्तविक ज्ञान प्राप्त कर सकते हैं | दूसरे शब्दों में, ज्ञान तो भक्ति को पूर्णतया समझने के लिए प्रारम्भिक अवस्था है | पन्द्रहवें अध्याय में इसकी विशद व्याख्या की गई है |

अब हम सारांश में कह सकते हैं कि श्लोक ६ तथा ७ के महाभूतानि से लेकर चेतना धृतिः तक भौतिक तत्त्वों तथा जीवन के लक्षणों की कुछ अभिव्यक्तियों का विश्लेषण हुआ है | ये सब मिलकर शरीर तथा कार्यक्षेत्र का निर्माण करते हैं, तथा श्लोक ८ से लेकर १२ तक अमानित्वम् से लेकर तत्त्वज्ञानार्थ-दर्शनम् तक कार्यक्षेत्र के दोनों प्रकार के ज्ञाताओं, अर्थात् आत्मा तथा परमात्मा के ज्ञान की विधि का वर्णन हुआ है | श्लोक १३ से १८ में अनादि मत्परम् से लेकर हृदि सर्वस्य विष्ठितम् तक जीवात्मा तथा परमात्मा का वर्णन हुआ है |

इस प्रकार तीन बातों का वर्णन हुआ है - कार्यक्षेत्र (शरीर) , जानने की विधि तथा आत्मा एवं परमात्मा | यहाँ इसका विशेष उल्लेख हुआ है कि भगवान् के अनन्य भक्त ही इन तीनों बातों को ठीक से समझ सकते हैं | अतएव ऐसे भक्तों के लिए भगवद्गीता अत्यन्त लाभप्रद है, वे ही परम लक्ष्य, अर्थात् परमेश्र्वर कृष्ण के स्वभाव को प्राप्त कर सकते हैं | दूसरे शब्दों में, केवल भक्त ही भगवद्गीता को समझ सकते हैं और वांछित फल प्राप्त कर सकते हैं - अन्य लोग नहीं |

*Translation*

*Thus the field of activities [the body], knowledge and the knowable have been summarily described by Me. Only My devotees can understand this thoroughly and thus attain to My nature.*

*Purport*

The Lord has described in summary the body, knowledge and the knowable. This knowledge is of three things: the knower, the knowable and the process of knowing. Combined, these are called vijnana, or the science of knowledge. Perfect knowledge can be understood by the unalloyed devotees of the Lord directly. Others are unable to understand. The monists say that at the ultimate stage these three items become one, but the devotees do not accept this. Knowledge and development of knowledge mean understanding oneself in Krishna consciousness. We are being led by material consciousness, but as soon as we transfer all consciousness to Krishna's activities and realize that Krishna is everything, then we attain real knowledge. In other words, knowledge is nothing but the preliminary stage of understanding devotional service perfectly. In the Fifteenth Chapter this will be very clearly explained.

Now, to summarize, one may understand that verses 6 and 7, beginning from maha-bhutani and continuing through cetana dhritih, analyze the material elements and certain manifestations of the symptoms of life. These combine to form the body, or the field of activities. And verses 8 through 12, from amanitvam through tattva-jnanartha-darsanam, describe the process of knowledge for understanding both types of knower of the field of activities, namely the soul and the Supersoul. Then verses 13 through 18, beginning from anadi mat-param and continuing through hridi sarvasya vishthitam, describe the soul and the Supreme Lord, or the Supersoul.

Thus three items have been described: the field of activity (the body), the process of understanding, and both the soul and the Supersoul. It is especially described here that only the unalloyed devotees of the Lord can understand these three items clearly. So for these devotees Bhagavad-gita is fully useful; it is they who can attain the supreme goal, the nature of the Supreme Lord, Krishna. In other words, only devotees, and not others, can understand Bhagavad-gita and derive the desired result.

Mutton: ఎంత ముదురు యాట మాంసం అయినా ఇదొక్కటి వేస్తే మెత్తగా జ్యూసీగా ఉడకాల్సిందే..

Mutton: ఎంత ముదురు యాట మాంసం అయినా ఇదొక్కటి వేస్తే మెత్తగా జ్యూసీగా ఉడకాల్సిందే..

Mutton Curry 

మటన్, చికెన్‌ను నాన్ వెజ్ ప్రియులు ఇష్టంగా తింటారు.. అయితే, చికెన్ వండటం చాలా ఈజీనే.. కానీ, మటన్ వండటం కొంచెం టైం పడుతుంది. ముఖ్యంగా ముదురు మటన్ అయితే.. తొందరగా ఉడకదు.. దీనికోసం చాలా సేపు కష్టపడాల్సి ఉంటుంది. అటు చాలా సేపు ఉడికించడం వల్ల గ్యాస్ కూడా త్వరగా అయిపోతుంది. అయితే.. కొన్ని టిప్స్ పాటించడం ద్వారా మటన్ తొందరగా ఉడుకుతుంది. రుచికరమైన మటన్ కర్రీని ఇంట్లో సులభంగా, మెత్తగా, రుచిగా తయారు చేసుకోవడానికి కొన్ని సులువైన చిట్కాలు, విధానాలను ఇక్కడ వివరంగా తెలుసుకుందాం. నాన్-వెజ్ వండటం రాని వారు కూడా ఈ రెసిపీని ప్రయత్నించి అద్భుతమైన మటన్ కర్రీని తయారు చేసుకోవచ్చు.

ముందుగా, సరిపడినంత మటన్‌ను తీసుకొని శుభ్రంగా కడిగి పక్కన పెట్టుకోవాలి. ఒక కుక్కర్‌ను స్టవ్ మీద పెట్టి, అందులో నూనె వేయాలి. నూనె వేడయ్యాక, మటన్ త్వరగా, మెత్తగా ఉడకడానికి ఒక టిప్ ఉంది....... పచ్చి బొప్పాయికాయ చిన్న ముక్కను గానీ, బగారా ఆకును గానీ, లేదా పాతకాలం టిప్ అయిన ఎండిన మామిడి ఆకును గానీ వేయవచ్చు. బగారా ఆకును వాడితే ఇంకా మంచి ఫ్లేవర్‌ను ఇస్తుంది.

నూనె వేడి అయ్యాక, ఉల్లిపాయలను చిన్న ముక్కలుగా తరిగి, పచ్చిమిర్చి (కర్రీకి సరిపడినంతగా) వేయాలి. ఉల్లిపాయలు త్వరగా వేగడానికి పావు టీస్పూన్ ఉప్పు వేసి, మంచి బ్రౌన్ రంగు వచ్చే వరకు వేయించాలి. ఉల్లిపాయలు బాగా వేగితేనే మటన్ కర్రీకి మంచి రుచి వస్తుంది. ఆనియన్స్ మంచి బ్రౌన్ కలర్‌లోకి రాగానే స్టవ్ తగ్గించి. ఒక టేబుల్‌స్పూన్ అల్లం వెల్లుల్లి పేస్ట్ వేసి పచ్చి వాసన పోయే వరకు వేయించాలి.

తర్వాత, ఒక మీడియం సైజు టమాటా ముక్కలు వేసి, స్టవ్ హై ఫ్లేమ్‌లో పెట్టి నీరు ఇంకిపోయి నూనె పైకి వచ్చే వరకు వేయించాలి. ఇలా హై ఫ్లేమ్‌లో వేయించడం వల్ల టమాటా నుండి వచ్చే నీరు వల్ల మటన్ వేగడం ఆలస్యం కాదు. నూనె సెపరేట్ అవుతున్నప్పుడు, స్టవ్ తగ్గించి, కర్రీకి మంచి డార్క్ రెడ్ కలర్ రావాలంటే కారం, అర పసుపు, గరం మసాలా, ధనియాల పొడి వేసి మసాలాను బాగా వేయించాలి. మసాలా బాగా వేగి, నురగలా పైకి వస్తున్నప్పుడు, శుభ్రం చేసుకున్న మటన్‌ను వేసి స్టవ్ హై ఫ్లేమ్‌లో పెట్టి రెండు నిమిషాలు వేయించాలి. ఇలా చేయడం వల్ల మటన్‌కు నీచు వాసన రాకుండా ఉంటుంది. మటన్ వేగేటప్పుడు కూడా హై ఫ్లేమ్‌లో వేగితే మటన్‌లోని తేమ ఇంకిపోయి ఆయిల్ బయటకు వస్తుంది.

తరువాత, కొంచెం ఎండు కొబ్బరి పొడి వేసి కలిపి, కూరకు సరిపడా ఉప్పు వేయాలి. ఆ తర్వాత ఒక గ్లాసు నీళ్లు పోసి బాగా కలిపి కుక్కర్ మూత పెట్టేయాలి. కర్రీ చిక్కగా ఉండాలంటే ఒక గ్లాసు నీళ్లు చాలు, గ్రేవీ ఎక్కువ కావాలంటే మరో అర గ్లాసు నీళ్లు కలుపుకోవచ్చు. మటన్ లేతది అయితే, మీడియం ఫ్లేమ్‌లో 3 విజిల్స్, సిమ్‌లో 2 విజిల్స్ పెడితే సరిపోతుంది.

కుక్కర్ ప్రెషర్ పోయిన తర్వాత, మూత తీసి చూస్తే కర్రీ మంచి డార్క్ కలర్‌తో సూపర్ రుచిగా తయారై ఉంటుంది. ఆ తర్వాత స్టవ్ ఆన్ చేసి, పైన చిటికెడు గరం మసాలా, గుప్పెడు కొత్తిమీర చల్లి, ఒకసారి మూత లేకుండా ఉడికించుకోవాలి. ఇలా చేయడం వల్ల కర్రీకి మరింత మంచి రుచి, ఫ్లేవర్ వస్తాయి. స్టవ్ ఆఫ్ చేస్తే, టేస్టీ మటన్ కర్రీ సిద్ధం అవుతుంది.. ఇంకెందుకు ఆలస్యం మీరు కూడా యాట మాంసం తెచ్చుకుని మంచిగా వండుకుని తినండి..

ఐశ్వర్యామా : ..ఉన్నన్ని రోజులు సంతోషంగా ఉంటే అదే ఐశ్వర్యం..

 👌👌👌🤗🌺🌺

ఉన్నన్ని రోజులు సంతోషంగా ఉంటే అదే ఐశ్వర్యం..

*ఐస్క్రీమ్ తిన్నా కరిగిపోద్ది, తినకపోయినా కరిగిపోద్ది*. జీవితం కూడా అంతే...

*ఏంజాయ్ చేసి నా కరిగిపోద్ది, చేయకపోయినా కరిగిపోద్ది*.

తర్వాత నరకం, స్వర్గం అంటారా ?

ఉన్నాయో, లేవో కూడా ఎవడికి తెలియదు,

నువ్వు మళ్ళీ పుడతావో లేదో కూడా తెలియదు.

• తాగినోడు *ఎదవ కాదు, తాగలేనోడు మహానుభావుడు* కాదు.

• పోని తాగలేనోడు నూరేళ్ళు బ్రతుకుతాడా అంటే, ఆ గ్యారంటీ లేదు.

• ఎవడిపాయింట్ ఆఫ్ వ్యూ వాడిది, ఎవడి జీవితం వాడిది. 

ఫైనల్ గా చెప్పదేంటంటే...

*టైం టు టైం తినండి, పడుకొండి, ఎక్కువ ఆలోచించకండి, ఆరోగ్యాలు జాగ్రత్త*. 

• ఎక్కడ పోతుందో అని లాకర్లలో భయంతో దాచుకునే సంపద *ఐశ్వర్యమా*?

• లేక ఎప్పుడు మనతోనే ఉంటుంది అనే ధైర్యం *ఐశ్వర్యమా*!.

• *ఐశ్వర్యం* అంటే నోట్ల కట్టలు, లాకర్స్ లోని తులాల బంగారాలు కాదు?!?!?!

• ఇంటి గడపలలో ఆడపిల్ల గజ్జల చప్పుడు *ఐశ్వర్యం*.

• ఇంటికిరాగానే చిరునవ్వుతో ఎదురొచ్చే భార్య *ఐశ్వర్యం*. 

• ఎంత ఎదిగినా, నాన్న తిట్టే తిట్లు *ఐశ్వర్యం*. 

• అమ్మ చేతి భోజనం *ఐశ్వర్యం*. 

• భార్య చూసే ఓర చూపు *ఐశ్వర్యం*. 

• పచ్చటి చెట్టు, పంటపొలాలు *ఐశ్వర్యం*. 

• వెచ్చటి సూర్యుడు *ఐశ్వర్యం*. 

• పౌర్ణమి నాడు జాబిల్లి *ఐశ్వర్యం*. 

• మనచుట్టూ ఉన్న పంచభూతాలు *ఐశ్వర్యం*. 

• పాల బుగ్గల చిన్నారి చిరునవ్వు *ఐశ్వర్యం*. 

• ప్రకృతి అందం *ఐశ్వర్యం*.  

• పెదాలు పండించే నవ్వు *ఐశ్వర్యం*. 

• అవసరంలో ఆదరించే ప్రాణస్నేహితుడు *ఐశ్వర్యం*. 

• బుద్ధికలిగిన బిడ్డలు *ఐశ్వర్యం*. 

• బిడ్డలకొచ్చే చదువు *ఐశ్వర్యం*. 

• భగవంతుడిచ్చిన ఆరోగ్యం *ఐశ్వర్యం*. 

• చాలామందికన్నా ఉన్నతంగా ఉన్నామనుకునే తృప్తి *ఐశ్వర్యం*. 

• పరులకు సాయంచేసే మనసు మన *ఐశ్వర్యం*.

• *ఐశ్వర్యం* అంటే చేతులు లేక్కేట్టే కాసులు కాదు. 

• కళ్ళు చూపెట్టే ప్రపంచం *ఐశ్వర్యం*. 

• మనసు పొందే సంతోషం *ఐశ్వర్యం*

ధన్యవాదాలు.....👌 🙂🙏🏻😎 🙏

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 17.05.2026*

*🐾🐾🐾ISKCON🐾🐾🐾*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 17.05.2026*

*ज्योतिषामपि तज्ज्योतिस्तमसः परमुच्यते ।*

*ज्ञानं ज्ञेयं ज्ञानगम्यं हृदि सर्वस्य विष्ठितम् ॥13.18॥*

ज्योतिषाम् - समस्त प्रकाशमान वस्तुओं में; अपि - भी; तत् - वह; ज्योतिः - प्रकाश का स्त्रोत; तमसः - अन्धकार; परम् - परे; उच्यते - कहलाता है; ज्ञानम् - ज्ञान; ज्ञेयम् - जानने योग्य; ज्ञान-गम्यम् - ज्ञान द्वारा पहुँचने योग्य; हृदि - हृदय में; सर्वस्य - सब; विष्ठितम् - स्थित |

*अनुवाद*

*वे समस्त प्रकाशमान वस्तुओं के प्रकाशस्त्रोत हैं | वे भौतिक अंधकार से परे हैं और अगोचर हैं | वे ज्ञान हैं, ज्ञेय हैं और ज्ञान के लक्ष्य हैं | वे सबके हृदय में स्थित हैं |*

*तात्पर्य*

 परमात्मा या भगवान् ही सूर्य, चन्द्र तथा नक्षत्रों जैसी प्रकाशमान वस्तुओं के प्रकाशस्त्रोत हैं | वैदिक साहित्य से हमें पता चलता है कि वैकुण्ठ राज्य में सूर्य या चन्द्रमा की आवश्यकता नहीं पड़ती, क्योंकि वहाँ पर परमेश्र्वर का तेज जो है | भौतिक जगत् में वह ब्रह्मज्योति या भगवान् का आध्यात्मिक तेज महत्तत्व अर्थात् भौतिक तत्त्वों से ढका रहता है | अतएव इस जगत् में हमें सूर्य, चन्द्र, बिजली आदि के प्रकाश की आवश्यकता पड़ती है, लेकिन आध्यात्मिक जगत् में ऐसी वस्तुओं की आवश्यकता नहीं होती | वैदिक साहित्य में स्पष्ट है कि वे इस भौतिक जगत् में स्थित नहीं हैं, वे तो आध्यात्मिक जगत् (वैकुण्ठ लोक) में स्थित हैं, जो चिन्मय आकाश में बहुत ही दूरी पर है | इसकी भी पुष्टि वैदिक साहित्य से होती है | आदित्यवर्णं तमसः परस्तात् (श्र्वेताश्र्वतर उपनिषद् ३.८) | वे सूर्य की भाँति अत्यन्त तेजोमय हैं, लेकिन इस भौतिक जगत के अन्धकार से बहुत दूर हैं |

उनका ज्ञान दिव्य है | वैदिक साहित्य पुष्टि करता है कि ब्रह्म घनीभूत दिव्य ज्ञान है | जो वैकुण्ठलोक जाने का इच्छुक है, उसे परमेश्र्वर द्वारा ज्ञान प्रदान किया जाता है, जो प्रत्येक हृदय में स्थित हैं | एक वैदिक मन्त्र है (श्र्वेताश्र्वतर-उपनिषद् ६.१८) - तं ह देवम् आत्मबुद्धिप्रकाशं मुमुक्षुर्वै शरणमहं प्रपद्ये| मुक्ति के इच्छुक मनुष्य को चाहिए कि वह भगवान् की शरण में जाय | जहाँ तक चरम ज्ञान के लक्ष्य का सम्बन्ध है, वैदिक साहित्य से भी पुष्टि होती है - तमेव विदित्वाति मृत्युमेति - उन्हें जान लेने के बाद ही जन्म तथा मृत्यु की परिधि को लाँघा जा सकता है (श्र्वेताश्र्वतर उपनिषद् ३.८) |

वे प्रत्येक हृदय में परम नियन्ता के रूप में स्थित हैं | परमेश्र्वर के हाथ-पैर सर्वत्र फैले हैं, लेकिन जीवात्मा के विषय में ऐसा नहीं कहा जा सकता | अतएव यह मानना ही पड़ेगा कि कार्य क्षेत्र को जानने वाले दो ज्ञाता हैं-एक जीवात्मा तथा दूसरा परमात्मा | पहले के हाथ-पैर केवल किसी एक स्थान तक सीमित (एकदेशीय) हैं, जबकि कृष्ण के हाथ-पैर सर्वत्र फैले हैं | इसकी पुष्टि श्र्वेताश्र्वतर उपनिषद् में (३.१७) इस प्रकार हुई है - सर्वस्य प्रभुमीशानं सर्वस्य शरणं बृहत् | वह परमेश्र्वर या परमात्मा समस्त जीवों का स्वामी या प्रभु है, अतएव वह उन सबका चरम लक्ष्य है | अतएव इस बात से मना नहीं किया जा सकता कि परमात्मा तथा जीवात्मा सदैव भिन्न होते हैं |

*Translation*

*He is the source of light in all luminous objects. He is beyond the darkness of matter and is unmanifested. He is knowledge, He is the object of knowledge, and He is the goal of knowledge. He is situated in everyone's heart.*

*Purport*

The Supersoul, the Supreme Personality of Godhead, is the source of light in all luminous objects like the sun, moon and stars. In the Vedic literature we find that in the spiritual kingdom there is no need of sun or moon, because the effulgence of the Supreme Lord is there. In the material world that brahmajyoti, the Lord's spiritual effulgence, is covered by the mahat-tattva, the material elements; therefore in this material world we require the assistance of sun, moon, electricity, etc., for light. But in the spiritual world there is no need of such things. It is clearly stated in the Vedic literature that because of His luminous effulgence, everything is illuminated. It is clear, therefore, that His situation is not in the material world. He is situated in the spiritual world, which is far, far away in the spiritual sky. That is also confirmed in the Vedic literature. Aditya-varnam tamasah parastat (Svetasvatara Upanishad 3.8). He is just like the sun, eternally luminous, but He is far, far beyond the darkness of this material world.

His knowledge is transcendental. The Vedic literature confirms that Brahman is concentrated transcendental knowledge. To one who is anxious to be transferred to that spiritual world, knowledge is given by the Supreme Lord, who is situated in everyone's heart. One Vedic mantra (Svetasvatara Upanishad 6.18) says, tam ha devam atma-buddhi-prakasam mumukshur vai saranam aham prapadye. One must surrender unto the Supreme Personality of Godhead if he at all wants liberation. As far as the goal of ultimate knowledge is concerned, it is also confirmed in Vedic literature: tam eva viditvati mrityum eti. "Only by knowing Him can one surpass the boundary of birth and death." (Svetasvatara Upanishad 3.8)

He is situated in everyone's heart as the supreme controller. The Supreme has legs and hands distributed everywhere, and this cannot be said of the individual soul. Therefore that there are two knowers of the field of activity -- the individual soul and the Supersoul -- must be admitted. One's hands and legs are distributed locally, but Krishna's hands and legs are distributed everywhere. This is confirmed in the Svetasvatara Upanishad (3.17): sarvasya prabhum isanam sarvasya saranam brihat. That Supreme Personality of Godhead, Supersoul, is the prabhu, or master, of all living entities; therefore He is the ultimate shelter of all living entities. So there is no denying the fact that the Supreme Supersoul and the individual soul are always different.

The Rise And Fall Of Big Bazaar: How Debt And Over-expansion Ruined Kishore Biyani's Retail Empire

రిటైల్ రారాజు టు జీరో.. బిగ్ బజార్‌ను నిండా ముంచిన ఒక్క 'అత్యాశ'.. అందరూ తెలుసుకోవాల్సిన జీవిత సత్యం

********************************భారత రిటైల్ రంగాన్ని శాసించిన బిగ్ బజార్, అప్పులు, అతి విస్తరణ అనే తప్పుడు నిర్ణయాల వల్ల పేకమేడలా కూలిపోయింది. కిషోర్ బియానీ స్థాపించిన ఈ సామ్రాజ్యం 2001లో అద్భుత విజయాలతో ప్రారంభమై 2019 నాటికి వార్షిక ఆదాయం రూ.20,000 కోట్లకు చేరుకుంది. కానీ అప్పులు చేసి 20కి పైగా వ్యాపారాల్లోకి ప్రవేశించడం, అమెజాన్, ఫ్లిప్‌కార్ట్ వంటి ఇ-కామర్స్ సంస్థల పోటీని తట్టుకోలేకపోవడం వల్ల ఆ భారీ రిటైల్ సామ్రాజ్యం ఎలా కుప్పకూలిందో తెలుసుకుందాం.

సక్సెస్ కావడం కంటే.. దాన్ని నిలబెట్టుకోవడమే చాలా మంది విజేతలకు కష్టమైన పని. బిగ్ బజార్ విషయంలో ఇదే జరిగింది. దేశీయ రిటైల్ రారాజుగా పేరుగాంచిన కిషోర్ బియానీ స్థాపించిన బిగ్ బజార్ ఒకప్పుడు దేశవ్యాప్తంగా సంచలనం సృష్టించింది. 2001 జనవరి 26న ముంబైలో సబ్సే సస్తా దిన్ పేరుతో ఒక మెగా సేల్ నిర్వహించినప్పుడు, వేల సంఖ్యలో ప్రజలు బారికేడ్లను ఛేదించుకుని మరీ షాపింగ్ కోసం ఎగబడ్డారు. టీవీల నుండి కిరాణా సరకుల వరకు భారీ తగ్గింపులు ఇవ్వడంతో కేవలం కొన్ని గంటల్లోనే రూ.30 కోట్ల రికార్డు స్థాయి అమ్మకాలు జరిగాయి. ఇది భారతీయ షాపింగ్ విధానాన్నే సమూలంగా మార్చేసింది.

big-bazaar

కిషోర్ బియానీ చరిత్ర..

కిషోర్ బియానీ ప్రస్థానం 1981లో తన కళాశాల దశలోనే ప్రారంభమైంది. తన స్నేహితుడు ధరించిన స్టోన్-వాష్డ్ ప్యాంటును చూసి ఆకర్షితుడైన కిషోర్, 200 మీటర్ల ఫ్యాబ్రిక్ కొనుగోలు చేసి దుస్తుల వ్యాపారంలో అడుగుపెట్టారు. 1985 నాటికి సొంత బ్రాండ్‌ను విక్రయించడం మొదలుపెట్టి, 1987లో కేవలం రూ.7 లక్షల పెట్టుబడితో 'ప్యాంటలూన్' ప్రారంభించారు. 1994 నాటికి దేశవ్యాప్తంగా 72 ఫ్రాంచైజీ స్టోర్లను తెరిచి అద్భుతమైన విజయం సాధించారు.

ఆ తర్వాత ప్రజలు దుస్తులతో పాటు నిత్యావసరాలకు కూడా ఒకే చోట షాపింగ్ చేసేలా ఒక స్థానిక మార్కెట్ వాతావరణాన్ని తలపించేలా బిగ్ బజార్ కు రూపకల్పన చేశారు. కస్టమర్లతో ప్రత్యక్ష సంబంధం ఉండే వ్యాపారం చేయాలన్నది కిషోర్ కల.

ఆశ.. అత్యాశగా మారితే..

ఆశ అత్యాశగా మారినప్పుడు పతనం ప్రారంభమవుతుంది. కిషోర్ బియానీ దుస్తుల రంగం నుండి గృహ నిర్మాణం, పుస్తకాలు, బంగారం, బీమా, ఆర్థిక సేవలు వంటి 20కి పైగా విభిన్న వ్యాపారాల్లోకి ప్రవేశించారు. ఈ వేగవంతమైన విస్తరణ కోసం ఆయన సొంత డబ్బు కాకుండా భారీగా అప్పులు చేశారు. సరిగ్గా 2008 ప్రపంచ ఆర్థిక సంక్షోభం రావడం, అమ్మకాలు పడిపోవడంతో వడ్డీలు చెల్లించడం భారంగా మారింది.

2012 నాటికి ఆ అప్పుల భారం రూ.12,000 కోట్లకు చేరుకుంది. పరిస్థితులను చక్కదిద్దేందుకు ప్యాంటలూన్‌ను రూ.1,600 కోట్లకు, ఫ్యూచర్ క్యాపిటల్‌ను రూ.4,250 కోట్లకు అమ్ముకోవాల్సి వచ్చింది.

ఈ - కామర్స్ సంస్థలతో పోటీ..

సరిగ్గా అదే సమయంలో అమెజాన్, ఫ్లిప్‌కార్ట్ వంటి సంస్థలు మార్కెట్ రూపురేఖలను మార్చేశాయి. వీటికి పోటీగా కిషోర్ 'బిగ్ బజార్ డైరెక్ట్' ప్రారంభించినా, సాంకేతిక సమస్యల వల్ల అది విఫలమైంది. 2015లో 'ఈజీడే' అనే 10 వేల చిన్న కిరాణా దుకాణాలను ప్రారంభించాలని ప్లాన్ చేసినా, స్థానిక దుకాణాలతో పోటీ పడలేకపోయారు. 2019లో అత్యున్నత దశలో ఉన్నప్పుడు బిగ్ బజార్‌కు 300కు పైగా స్టోర్లు ఉండి, వార్షిక ఆదాయం రూ.20 వేల కోట్లకు చేరుకుంది. సుమారు 10,000 నుండి 50,000 మంది ఉద్యోగులకు ఉపాధి కల్పించింది.

ఆర్థిక సంక్షోభంతో..పెద్ద దుకాణాలు కూడా విజయవంతం అవుతాయని నిరూపించిన కిషోర్ బియానీ సామ్రాజ్యం చివరకు పెరుగుతున్న అప్పులు, సరైన ప్రణాళిక లోపం, ఆన్‌లైన్ మార్కెట్ విస్తరించడంపై అంచనా వేయలేకపోవడం వల్ల కుప్పకూలింది. ఈ ఆర్థిక సంక్షోభం కారణంగా వేలాది మంది తమ ఉద్యోగాలను కోల్పోయారు. చివరకు ఫ్యూచర్ గ్రూప్ సంస్థను రిలయన్స్ రిటైల్ దక్కించుకుంది. ఆ సంస్థ 2026 నాటికి చాలా వరకు దుకాణాలను స్మార్ట్ బజార్ గా పేరు మార్చింది. ఒకే సమయంలో అనేక పడవలపై కాలు వేయడం ఒక గొప్ప వ్యాపార సామ్రాజ్యాన్ని ఎలా పాతాళానికి నెట్టివేసిందో చెప్పడానికి బిగ్ బజార్ కథ మంచి ఉదాహరణ.

మగవాడి వృధాప్యం

Which car is the most fuel-efficient?

Which car is the most fuel-efficient?

The Maruti Suzuki Wagon R CNG is the most fuel-efficient CNG car in India, offering an impressive mileage of 35.60 km/kg. This hatchback stands out for its affordability, spacious cabin, and excellent fuel economy, making it an ideal choice for city commuting and occasional highway trips.

Here's a breakdown of the top 5 most fuel-efficient CNG cars in India:

1. Maruti Suzuki Wagon R CNG (35.60 km/kg): Known for its practicality and low running costs, the Wagon R CNG is the leader in fuel efficiency. It is perfect for urban driving and offers great value for money.

2. Maruti Suzuki Alto CNG (34.05 km/kg): The Alto CNG is another highly fuel-efficient option, offering excellent mileage, easy maneuverability, and low maintenance costs, making it a great choice for short commutes and city driving.

3. Maruti Suzuki S-Presso CNG (31.59 km/kg): The S-Presso CNG is a stylish micro-SUV that provides better ground clearance and a higher seating position compared to traditional hatchbacks, while still offering good fuel efficiency.

4. Hyundai Aura CNG (31.12 km/kg): The Aura CNG is a compact sedan that offers a blend of comfort, space, and decent fuel efficiency. It’s a good option for those who prefer the sedan style with the benefits of CNG.

5. Maruti Suzuki Celerio CNG (30.61 km/kg): The Celerio CNG is another reliable, affordable hatchback with good fuel efficiency. It’s perfect for those looking for a practical and budget-friendly car for city use.

These cars offer excellent fuel economy and are great choices for those looking to save on fuel costs while driving in urban areas or making short trips.

international Family Day Nat 15

International Family Day

2013- Don't buy Gold Chidambaram, Today Modi don't buy Gold 2026.

Jun 15th, 1967 The Hindu Telugu Edition at 15 paise only. Dont buy Gold.

Fake news spread by BJP IT cell . This news is not genuine.

DATED 12.05.2026*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*🍒🍒🍒ISKCON🍒🍒🍒*

*DATED 12.05.2026*

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*

*ज्ञेयं यत्तत्प्रवक्ष्यामि यज्ज्ञात्वामृतमश्नुते ।*

*अनादि मत्परं ब्रह्म न सत्तन्नासदुच्यते ॥13.13॥*

ज्ञेयम् - जानने योग्य; यत् - जो; तत् - वह; प्रवक्ष्यामि - अब मैं बतलाऊँगा; यत् - जिसे; ज्ञात्वा - जानकर; अमृतम् - अमृत का; अश्नुते - आस्वादन करता है; अनादि - आदि रहित; मत्-परम् - मेरे अधीन; ब्रह्म - आत्मा; न - न तो; सत् - कारण; तत् - वह; न - न तो; असत् - कार्य, प्रभाव; उच्यते - कहा जाता है |

*अनुवाद*

*अब मैं तुम्हें ज्ञेय के विषय में बतलाऊँगा, जिसे जानकर तुम नित्य ब्रह्म का आस्वादन कर सकोगे | यह ब्रह्म या आत्मा, जो अनादि है और मेरे अधीन है, इस भौतिक जगत् के कार्य-करण से परे स्थित है |*

*तात्पर्य*

 भगवान् ने क्षेत्र तथा क्षेत्रज्ञ की व्याख्या की | उन्होंने क्षेत्रज्ञ को जानने की विधि की भी व्याख्या की | अब वे ज्ञेय के विषय में बता रहे हैं - पहले आत्मा के विषय में, फिर परमात्मा के विषय में | ज्ञाता अर्थात् आत्मा तथा परमात्मा दोनों ही ज्ञान से मनुष्य जीवन-अमृत का आस्वादन कर सकता है | जैसा कि द्वितीय अध्याय में कहा गया है, जीव नित्य है | इसकी भी यहाँ पुष्टि हुई है | जीव के उत्पन्न होने की कोई निश्चित तिथि नहीं है | न ही कोई परमेश्र्वर से जीवात्मा के प्राकट्य का इतिहास बता सकता है | अतएव वह अनादि है | इसकी पुष्टि वैदिक साहित्य से होती है - न जायते म्रियते वा विपश्चित् (कठोपनिषद् १.२.१८) | शरीर का ज्ञाता न तो कभी उत्पन्न होता है, और न मरता है | वह ज्ञान से पूर्ण होता है |

वैदिक साहित्य में (श्र्वेताश्र्वतर उपनिषद ६.१६) भी परमेश्र्वर को परमात्मा रूप में - प्रधान क्षेत्रज्ञपतिर्गुणेशः- शरीर का मुख्य ज्ञाता तथा प्रकृति के गुणों का स्वामी कहा गया है | स्मृति वचन है - दासभूतो हरेरेव नान्यस्यैव कदाचन | जीवात्माएँ सदा भगवान् की सेवा में लगी रहती हैं | इसकी पुष्टि भगवान् चैतन्य के अपने उपदेशों में भी है | अतएव इस श्लोक में ब्रह्म का जो वर्णन है, वह आत्मा का है और जब ब्रह्म शब्द जीवात्मा के लिए व्यवहृत होता है, तो यह समझना चाहिए कि वह आनन्दब्रह्म न होकर विज्ञानब्रह्म है | आनन्द ब्रह्म ही परब्रह्म भगवान् है |

*Translation*

*I shall now explain the knowable, knowing which you will taste the eternal. Brahman, the spirit, beginningless and subordinate to Me, lies beyond the cause and effect of this material world.*

*Purport*

The Lord has explained the field of activities and the knower of the field. He has also explained the process of knowing the knower of the field of activities. Now He begins to explain the knowable, first the soul and then the Supersoul. By knowledge of the knower, both the soul and the Supersoul, one can relish the nectar of life. As explained in the Second Chapter, the living entity is eternal. This is also confirmed here. There is no specific date at which the jiva was born. Nor can anyone trace out the history of the jivatma's manifestation from the Supreme Lord. Therefore it is beginningless. The Vedic literature confirms this: na jayate mriyate va vipascit (Katha Upanishad 1.2.18). The knower of the body is never born and never dies, and he is full of knowledge.

The Supreme Lord as the Supersoul is also stated in the Vedic literature (Svetasvatara Upanishad 6.16) to be pradhana-kshetrajna-patir gunesah, the chief knower of the body and the master of the three modes of material nature. In the smriti it is said, dasa-bhuto harer eva nanyasvaiva kadacana. The living entities are eternally in the service of the Supreme Lord. This is also confirmed by Lord Caitanya in His teachings. Therefore the description of Brahman mentioned in this verse is in relation to the individual soul, and when the word Brahman is applied to the living entity, it is to be understood that he is vijnana-brahma as opposed to ananda-brahma. Ananda-brahma is the Supreme Brahman Personality of Godhead.

పాపం, పుణ్యం అనేవి మూఢనమ్మకాలు కావు... అవి 'ఎనర్జీ మరియు ఫ్రీక్వెన్సీలు'!

పాపం, పుణ్యం అనేవి మూఢనమ్మకాలు కావు... అవి 'ఎనర్జీ మరియు ఫ్రీక్వెన్సీలు'!

======================================

"పుణ్యం చేస్తే స్వర్గానికి వెళ్తాం, పాపం చేస్తే నరకానికి వెళ్తాం" అని చిన్నప్పటి నుంచి మనకు పెద్దలు చెబుతూ వచ్చారు. చిత్రగుప్తుడు పైన కూర్చుని ఒక పెద్ద పుస్తకంలో మన లెక్కలు రాస్తుంటాడని మనం విన్నాం. ఆధునిక యుగంలో ఇవన్నీ పాతకాలపు నమ్మకాలుగా కొందరికి అనిపించవచ్చు. 

కానీ క్వాంటం ఫిజిక్స్ (Quantum Physics) ప్రకారం ఈ విశ్వంలో ప్రతిదీ ఒక శక్తే (Energy). మన ఆలోచనలు, మాటలు, పనులు అన్నీ 'వైబ్రేషన్స్' (Vibrations) రూపంలో ఉంటాయి. పురాణాల్లో చెప్పిన "పాప-పుణ్యాలను" నేటి సైన్స్ పరిభాషలో "నెగిటివ్-పాజిటివ్ ఎనర్జీలు" అంటారు. దీన్ని ఇంకా లోతుగా అర్థం చేసుకుందాం:

పుణ్యం (Positive Energy / High Frequencies):

నిస్వార్థమైన ప్రేమ, దయ, జాలి, ఇతరులకు సాయం చేయడం, కృతజ్ఞత (Gratitude) కలిగి ఉండటం... ఇవన్నీ 'హై ఫ్రీక్వెన్సీ' (ఉన్నత స్థాయి) తరంగాలు. 

మానసిక/శారీరక ప్రభావం:

 మీరు ఒక పేదవాడికి కడుపునిండా అన్నం పెట్టినప్పుడు లేదా ఒక మూగజీవికి సాయం చేసినప్పుడు మీలో తెలియని ఒక ఆనందం కలుగుతుంది. అప్పుడు మీ మెదడులో డోపమైన్ (Dopamine), ఆక్సిటోసిన్ (Oxytocin) అనే 'హ్యాపీ హార్మోన్స్' రిలీజ్ అవుతాయి. 

ఆరా (Aura): ఈ పాజిటివ్ పనులు చేసినప్పుడు మీ శరీరం చుట్టూ ఉండే శక్తి వలయం (Aura) ప్రకాశవంతంగా మారుతుంది. 

ఫలితం: ఈ పాజిటివ్ ఎనర్జీ మీ జీవితంలోకి మంచి వ్యక్తులను, అదృష్టాన్ని, ప్రశాంతతను అయస్కాంతంలా ఆకర్షిస్తుంది. దీన్నే మన పెద్దలు "పుణ్యం ఊరికే పోదు, ఎప్పుడో ఒకప్పుడు కాపాడుతుంది" అన్నారు.

పాపం (Negative Energy / Low Frequencies):

కోపం, అసూయ, స్వార్థం, ఇతరులను మోసం చేయడం, పగ పెంచుకోవడం... ఇవన్నీ 'లో ఫ్రీక్వెన్సీ' (తక్కువ స్థాయి) తరంగాలు.

మానసిక/శారీరక ప్రభావం: మీరు ఎవరి పట్ల అయినా తీవ్రమైన ద్వేషం పెంచుకున్నప్పుడు లేదా ఒకరిని మోసం చేసినప్పుడు, మీ శరీరంలో కార్టిసాల్ (Cortisol) అనే 'స్ట్రెస్ హార్మోన్' రిలీజ్ అవుతుంది. ఇది మీ బీపీని పెంచుతుంది, నిద్రను దూరం చేస్తుంది, రోగనిరోధక శక్తిని తగ్గిస్తుంది. 

ఆరా (Aura): నెగిటివ్ పనులు చేసినప్పుడు మీ 'ఆరా' ముడుచుకుపోయి, నల్లగా మారుతుంది.

ఫలితం: ఇతరుల పట్ల మీరు వదిలే విషపూరితమైన ఆలోచనలు, తరంగాలు ముందుగా మీ శరీరాన్ని, మీ మనస్సునే నాశనం చేస్తాయి. ఈ నెగిటివ్ ఎనర్జీ మీ జీవితంలోకి దురదృష్టాన్ని, అనారోగ్యాన్ని, సమస్యలను ఆకర్షిస్తుంది. "పాపం పండింది" అంటే ఇదే!

ఆలోచనలే శక్తులు (Thoughts are Energies):

పుణ్యం లేదా పాపం అనేది కేవలం చేతులతో చేసే పనుల వల్ల మాత్రమే రాదు. మీరు మనసులో ఏమనుకుంటున్నారు అనేది కూడా ఒక ఎనర్జీనే! 

"వాడు నాశనమైపోవాలి" అని మీరు మనసులో గట్టిగా అనుకుంటే, మీరు ఒక నెగిటివ్ ఎనర్జీని (పాపాన్ని) క్రియేట్ చేసినట్లే. ఎదుటివారికి మంచి జరగాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటే మీరు పాజిటివ్ ఎనర్జీని (పుణ్యాన్ని) మూటగట్టుకున్నట్లే.

విశ్వపు బ్యాంక్ అకౌంట్ (The Cosmic Bank Account):

ఈ విశ్వం (Universe) ఒక పెద్ద బ్యాంక్ లాంటిది. మీరు చేసే ప్రతి మంచి పని, మాట్లాడే ప్రతి మంచి మాట ఆ ఖాతాలో 'పాజిటివ్ ఎనర్జీ' (పుణ్యం) రూపంలో డిపాజిట్ అవుతుంది. మీకు ఏదైనా కష్టం వచ్చినప్పుడు, ప్రమాదం ఎదురైనప్పుడు... ఈ అకౌంట్ లో ఉన్న పాజిటివ్ ఎనర్జీ ఒక కవచంలా మారి మిమ్మల్ని రక్షిస్తుంది. (దీన్నే మనం 'ఏదో పుణ్యం చేసుకున్నావు కాబట్టి బతికిపోయావు' అంటాం). నెగిటివ్ పనులు చేస్తే ఈ అకౌంట్ బ్యాలెన్స్ జీరో అయిపోయి, సమస్యల్లో చిక్కుకుంటాం.

సైన్స్ మరియు ఆధ్యాత్మికత కలయిక:

*భౌతిక శాస్త్రం (Physics):* "శక్తిని మనం సృష్టించలేము, నాశనమూ చేయలేము (Energy can neither be created nor destroyed). అది ఒక రూపం నుంచి మరో రూపంలోకి మారుతుంది."

*కర్మ సిద్ధాంతం:* మీరు ఈ విశ్వంలోకి ఎలాంటి శక్తిని (పాజిటివ్ లేదా నెగిటివ్) పంపిస్తారో... అది వడ్డీతో సహా తిరిగి మీ దగ్గరకే వస్తుంది. బంతిని గోడకేసి ఎంత గట్టిగా కొడితే, అంతే వేగంగా మనవైపు తిరిగి వస్తుంది. 

ముగింపు:

"పుణ్యం" అంటే వందల కొబ్బరికాయలు కొట్టడం, లక్షల రూపాయలు దానాలు చేయడం కాదు. 

ఎదుటివాడిని చూసి చిరునవ్వు నవ్వడం కూడా ఒక పాజిటివ్ ఎనర్జీయే (పుణ్యమే). ఎవరినీ నొప్పించకుండా మాట్లాడటం, మన వల్ల అయినంత సాయం చేయడం, మనసులో చెడు ఆలోచనలకు చోటు ఇవ్వకపోవడం... ఇవన్నీ మనలో పాజిటివ్ వైబ్రేషన్స్ ని పెంచుతాయి.

దేవుడు శిక్షిస్తాడు అని భయపడకండి... మీరు సృష్టించే నెగిటివ్ ఎనర్జీ (పాపం) మిమ్మల్ని శిక్షిస్తుంది. దేవుడు కాపాడతాడు అని ఎదురుచూడకండి... మీరు సృష్టించే పాజిటివ్ ఎనర్జీ (పుణ్యం) మిమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ కాపాడుతుంది. 

ఇప్పటినుంచైనా మన ఆలోచనలను, పనులను పాజిటివ్‌గా మార్చుకుందాం... అద్భుతమైన జీవితాన్ని నిర్మించుకుందాం! 🙏

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 07.05.2026*

*🍋‍🟩🍋‍🟩🍋‍🟩 ISKCON 🍋‍🟩🍋‍🟩🍋‍🟩*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 07.05.2026*

*क्षेत्रज्ञं चापि मां विद्धि सर्वक्षेत्रेषु भारत ।*

*क्षेत्रक्षेत्रज्ञयोर्ज्ञानं यत्तज्ज्ञानं मतं मम ॥13.3॥*

क्षेत्र-ज्ञम् - क्षेत्र का ज्ञाता; च - भी; अपि - निश्चय ही; माम् - मुझको; विद्धि - जानो; सर्व - समस्त; क्षेत्रेषु - शरीर रूपी क्षेत्रों में; भारत - हे भरत के पुत्र;क्षेत्र - कर्म-क्षेत्र (शरीर); क्षेत्र-ज्ञयोः - तथा क्षेत्र के ज्ञाता का; ज्ञानम् - ज्ञान; यत् - जो; तत् - वह; ज्ञानम् - ज्ञान;मतम् - अभिमत; मम - मेरा |

*अनुवाद*

*हे भरतवंशी! तुम्हें ज्ञात होना चाहिए कि मैं भी समस्त शरीरों में ज्ञाता भी हूँ और इस शरीर तथा इसके ज्ञाता को जान लेना ज्ञान कहलाता है | ऐसा मेरा मत है |*

तात्पर्य: शरीर, शरीर के ज्ञाता, आत्मा तथा परमात्मा विषयक व्याख्या के दौरान हमें तीन विभिन्न विषय मिलेंगे - भगवान्, जीव तथा पदार्थ | प्रत्येक कर्म-क्षेत्र में, प्रत्येक शरीर में दो आत्माएँ होती हैं - आत्मा तथा परमात्मा | चूँकि परमात्मा भगवान् श्रीकृष्ण का स्वांश है, अतः कृष्ण कहते हैं - "मैं भी ज्ञाता हूँ, लेकिन मैं शरीर का व्यष्टि ज्ञाता नहीं हूँ | मैं परम ज्ञाता हूँ | मैं शरीर में परमात्मा के रूप में विद्यमान रहता हूँ |"

जो क्षेत्र तथा क्षेत्रज्ञ का अध्ययन भगवद्गीता के माध्यम से सूक्ष्मता से करता है, उसे यह ज्ञान प्राप्त हो सकता है |

भगवान् कहते हैं, "मैं प्रत्येक शरीर के कर्मक्षेत्र का ज्ञाता हूँ |" व्यक्ति भले ही अपने शरीर का ज्ञाता हो, किन्तु उसे अन्य शरीर का ज्ञान नहीं होता | समस्त शरीरों में परमात्मा रूप में विद्यमान भगवान् समस्त शरीरों के विषय में जानते हैं | वे जीवन की विविध योनियों के सभी शरीरों को जानने वाले हैं | एक नागरिक अपने भूमि-खण्ड के विषय में सब कुछ जानता है, लेकिन राजा को न केवल अपने महल का, अपितु प्रत्येक नागरिक की भू-सम्पत्ति का, ज्ञान रहता है | इसी प्रकार कोई भले ही अपने शरीर का स्वामी हो, लेकिन परमेश्र्वर समस्त शरीरों के अधिपति हैं | राजा अपने साम्राज्य का मूल अधिपति होता है और नागरिक गौण अधिपति | इसी प्रकार परमेश्र्वर समस्त शरीरों के परम अधिपति हैं |

यह शरीर इन्द्रियों से युक्त है | परमेश्र्वर हृषीकेश हैं जिसका अर्थ है "इन्द्रियों के नियामक" | वे इन्द्रियों के आदि नियामक हैं, जिस प्रकार राजा अपने राज्य की समस्त गतिविधियों का आदि नियामक होता है, नागरिक तो गौण नियामक होते हैं | भगवान् का कथन है, "मैं ज्ञाता भी हूँ|" इसका अर्थ है कि वे परम ज्ञाता हैं, जीवात्मा केवल अपने विशिष्ट शरीर को ही जानता है | वैदिक ग्रन्थों में इस प्रकार का वर्णन हुआ है -

क्षेत्राणि हि शरीराणि बीजं चापि शुभाशुभे |

तानि वेत्ति स योगात्मा ततः क्षेत्रज्ञ उच्यते ||

यह शरीर क्षेत्र कहलाता है, और इस शरीर के भीतर इसके स्वामी तथा साथ ही परमेश्र्वर का वास है, जो शरीर तथा शरीर के स्वामी दोनों को जानने वाला है | इसीलिए उन्हें समस्त क्षेत्रों का ज्ञाता कहा जाता है | कर्म क्षेत्र, कर्म के ज्ञाता तथा समस्त कर्मों के परम ज्ञाता का अन्तर आगे बतलाया जा रहा है | वैदिक ग्रन्थों में शरीर, आत्मा तथा परमात्मा के स्वरूप की सम्यक जानकारी ज्ञान नाम से अभिहित की जाती है | ऐसा कृष्ण का मत है | आत्मा तथा परमात्मा को एक मानते हुए भी पृथक्-पृथक् समझना ज्ञान है | जो कर्मक्षेत्र तथा कर्म के ज्ञाता को नहीं समझता, उसे पूर्ण ज्ञान नहीं होता | मनुष्य को प्रकृति, पुरुष (प्रकृति के भोक्ता) तथा ईश्र्वर (वह ज्ञाता जो प्रकृति एवं व्यष्टि आत्मा का नियामक है) की स्थिति समझनी होती है | उसे इन तीनों के विभिन्न रूपों में किसी प्रकार का भ्रम पैदा नहीं करना चाहिए | मनुष्य को चित्रकार, चित्र तथा तूलिका में भ्रम नहीं करना चाहिए | यह भौतिक जगत्, जो कर्मक्षेत्र के रूप में है, प्रकृति है और इस प्रकृति का भोक्ता जीव है, और इन दोनों के ऊपर परम नियामक भगवान् हैं | वैदिक भाषा में इस प्रकार कहा गया है (श्र्वेताश्र्वतर उपनिषद् १.१२) - भोक्ता भोग्यं प्रेरितारं च मत्वा | सर्वं प्रोक्तं त्रिविधं ब्रह्ममेतत्| ब्रह्म के तीन स्वरूप हैं - प्रकृति कर्मक्षेत्र के रूप में ब्रह्म हैं, तथा जीव भी ब्रह्म है जो भौतिक प्रकृति को अपने नियन्त्रण में रखने का प्रयत्न करता है, और इन दोनों का नियामक भी ब्रह्म है | लेकिन वास्तविक नियामक वही है |

इस अध्याय में बताया जाएगा कि इन दोनों ज्ञाताओं में से एक अच्युत है, जो दूसरा चयुत | एक्स श्रेष्ठ है, तो दूसरा अधीन है | जो व्यक्ति क्षेत्र के इन दोनों ज्ञाताओं को एक मान लेता है, वह भगवान् के शब्दों का खण्डन करता है, क्योंकि उनका कथन है "मैं भी कर्मक्षेत्र का ज्ञाता हूँ "| जो व्यक्ति रस्सी को सर्प जान लेता है वह ज्ञाता नहीं है | शरीर कई प्रकार के हैं और इसके स्वामी भी भिन्न-भिन्न हैं | चूँकि प्रत्येक जीव की अपनी निजी सत्ता है, जिससे वह प्रकृति पर प्रभुता की सामर्थ्य रखता है, अतएव शरीर विभिन्न होते हैं | लेकिन भगवान् उन सबमें परम नियन्ता के रूप में विद्यमान रहते हैं | यहाँ पर च शब्द महत्त्वपूर्ण है, क्योंकि यह समस्त शरीरों का द्योतक है | यह श्रील बलदेव विद्याभूषण का मत है | आत्मा के अतिरिक्त प्रत्येक शरीर में कृष्ण परमात्मा के रूप में रहते हैं, और यहाँ पर कृष्ण स्पष्ट रूप से कहते हैं कि परमात्मा कर्मक्षेत्र तथा विशिष्ट भोक्ता दोनों का नियामक है |

*Translation*

*O scion of Bharata, you should understand that I am also the knower in all bodies, and to understand this body and its knower is called knowledge. That is My opinion.*

*Purport*

While discussing the subject of the body and the knower of the body, the soul and the Supersoul, we shall find three different topics of study: the Lord, the living entity, and matter. In every field of activities, in every body, there are two souls: the individual soul and the Supersoul. Because the Supersoul is the plenary expansion of the Supreme Personality of Godhead, Krishna, Krishna says, "I am also the knower, but I am not the individual knower of the body. I am the superknower. I am present in every body as the Paramatma, or Supersoul."

One who studies the subject matter of the field of activity and the knower of the field very minutely, in terms of this Bhagavad-gita, can attain to knowledge.

The Lord says, "I am the knower of the field of activities in every individual body." The individual may be the knower of his own body, but he is not in knowledge of other bodies. The Supreme Personality of Godhead, who is present as the Supersoul in all bodies, knows everything about all bodies. He knows all the different bodies of all the various species of life. A citizen may know everything about his patch of land, but the king knows not only his palace but all the properties possessed by the individual citizens. Similarly, one may be the proprietor of the body individually, but the Supreme Lord is the proprietor of all bodies. The king is the original proprietor of the kingdom, and the citizen is the secondary proprietor. Similarly, the Supreme Lord is the supreme proprietor of all bodies.

The body consists of the senses. The Supreme Lord is Hrishikesa, Which means "the controller of the senses." He is the original controller of the senses, just as the king is the original controller of all the activities of the state; the citizens are secondary controllers. The Lord says, "I am also the knower." This means that He is the superknower; the individual soul knows only his particular body. In the Vedic literature, it is stated as follows:

kshetrani hi sarirani

bijam capi subhasubhe

tani vetti sa yogatma

tatah kshetra-jna ucyate

This body is called the kshetra, and within it dwells the owner of the body and the Supreme Lord, who knows both the body and the owner of the body. Therefore He is called the knower of all fields. The distinction between the field of activities, the knower of activities, and the supreme knower of activities is described as follows. Perfect knowledge of the constitution of the body, the constitution of the individual soul, and the constitution of the Supersoul is known in terms of Vedic literature as jnana. That is the opinion of Krishna. To understand both the soul and the Supersoul as one yet distinct is knowledge. One who does not understand the field of activity and the knower of activity is not in perfect knowledge. One has to understand the position of prakriti (nature), purusha (the enjoyer of nature) and isvara (the knower who dominates or controls nature and the individual soul). One should not confuse the three in their different capacities. One should not confuse the painter, the painting and the easel. This material world, which is the field of activities, is nature, and the enjoyer of nature is the living entity, and above them both is the supreme controller, the Personality of Godhead. It is stated in the Vedic language (in the Svetasvatara Upanishad 1.12), bhokta bhogyam preritaram ca matva/ sarvam proktam tri vidham-brahmam etat. There are three Brahman conceptions: prakriti is Brahman as the field of activities, and the jiva (individual soul) is also Brahman and is trying to control material nature, and the controller of both of them is also Brahman, but He is the factual controller.

In this chapter it will also be explained that out of the two knowers, one is fallible and the other is infallible. One is superior and the other is subordinate. One who understands the two knowers of the field to be one and the same contradicts the Supreme Personality of Godhead, who states here very clearly, "I am also the knower of the field of activity." One who misunderstands a rope to be a serpent is not in knowledge. There are different kinds of bodies, and there are different owners of the bodies. Because each individual soul has his individual capacity for lording it over material nature, there are different bodies. But the Supreme also is present in them as the controller. The word ca is significant, for it indicates the total number of bodies. That is the opinion of Srila Baladeva Vidyabhushana. Krishna is the Supersoul present in each and every body apart from the individual soul. And Krishna explicitly says here that the Supersoul is the controller of both the field of activities and the finite enjoyer.

TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA**DATED 05.05.2026*

🐥🐥🐥ISKCON🐥🐥🐥*

*TODAY'S BHAGWAT GITA SHLOKA*

*DATED 05.05.2026*

*ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।*

*श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥12.20॥*

ये - जो; तु - लेकिन; धर्म - धर्म रूपी; अमृतम् - अमृत को; इदम् - इस; यथा - जिस तरह से, जैसा; उक्तम् - कहा गया; पर्युपासते - पूर्णतया तत्पर रहते हैं; श्रद्दधानाः - श्रद्धा के साथ; मत्-परमाः - मुझ परमेश्र्वर को सब कुछ मानते हुए; भक्ताः - भक्तजन; ते - वे; अतीव - अत्यधिक;मे - मेरे; प्रियाः - प्रिय |

*अनुवाद*

*जो इस भक्ति के अमर पथ का अनुसरण करते हैं, और जो मुझे ही अपने चरम लक्ष्य बना कर श्रद्धासहित पूर्णरूपेण संलग्न रहते हैं, वे भक्त मुझे अत्यधिक प्रिय हैं |*

*तात्पर्य*

इस अध्याय में दूसरे श्लोक से अन्तिम श्लोक तक - मय्यावेश्य मनो ये माम् (मुझ पर मन को स्थिर करके) से लेकर ये तु धर्मामृतम् इदम् (नित्य सेवा इस धर्म को) तक - भगवान् ने अपने पास पहुँचने की दिव्य सेवा की विधियों की व्याख्या की है | ऐसी विधियाँ उन्हें अत्यन्त प्रिय हैं, और इनमें लगे हुए व्यक्तियों को वे स्वीकार कर लेते हैं | अर्जुन ने यह प्रश्न उठाया था कि जो निराकार ब्रह्म के पथ में लगा है , वह श्रेष्ठ है या जो साकार भगवान् की सेवा में | भगवान् ने इसका बहुत स्पष्ट उत्तर दिया कि आत्म-साक्षात्कार की समस्त विधियों में भगवान् की भक्ति निस्सन्देह सर्वश्रेष्ठ है | दूसरे शब्दों में, इस अध्याय में यह निर्णय दिया गया है कि सुसंगति से मनुष्य में भक्ति के प्रति आसक्ति उत्पन्न होती है, जिससे वह प्रमाणिक गुरु बनाता है, और तब वह उससे श्रद्धा, आसक्ति तथा भक्ति के साथ सुनता है, कीर्तन करता है और भक्ति के विधि-विधानों का पालन करने लगता है | इस तरह वह भगवान् की दिव्य सेवा में तत्पर हो जाता है | इस अध्याय में इस मार्ग की संस्तुति की गई है | अतएव इसमें कोई सन्देह नहीं रह जाता कि भगवत्प्राप्ति के लिए भक्ति ही आत्म-साक्षात्कार का परम मार्ग है | इस अध्याय में परम सत्य की जो निराकार धारणा वर्णित है, उसकी संस्तुति उस समय तक के लिए की गई है, जब तक मनुष्य आत्म-साक्षात्कार के लिए अपने आपको समर्पित नहीं कर देता है | दूसरे शब्दों में, जब तक उसे शुद्ध भक्त की संगति करने का अवसर प्राप्त नहीं होता तभी तक निराकार की धारणा लाभप्रद हो सकती है | परम सत्य की निराकार धारणा में मनुष्य कर्मफल के बिना कर्म करता है और आत्मा तथा पदार्थ का ज्ञान प्राप्त करने के लिए ध्यान करता है | यह तभी तक आवश्यक है, जब तक शुद्ध भक्त की संगति प्राप्त न हो | सौभाग्यवश यदि कोई शुद्ध भक्ति में सीधे कृष्णभावनामृत में लगना चाहता है तो उसे आत्म-साक्षात्कार के इतने सोपान पार नहीं करने होते | भगवद्गीता के बीच के छः अध्यायों में जिस प्रकार भक्ति का वर्णन हुआ है, वह अत्यन्त हृदयग्राही है | किसी को जीवन-निर्वाह के लिए वस्तुओं की चिन्ता नहीं करनी होती, क्योंकि भगवत्कृपा से सारी वस्तुएँ स्वतः सुलभ होती हैं |

इस प्रकार श्रीमद्भगवद्गीता के बारहवें अध्याय "भक्तियोग" का भक्तिवेदान्त तात्पर्य पूर्ण हुआ |

*Translation*

*Those who follow this imperishable path of devotional service and who completely engage themselves with faith, making Me the supreme goal, are very, very dear to Me.*

*Purport*

In this chapter, from verse 2 through the end -- from mayy avesya mano ye mam ("fixing the mind on Me") through ye tu dharmamritam idam ("this religion of eternal engagement") -- the Supreme Lord has explained the processes of transcendental service for approaching Him. Such processes are very dear to the Lord, and He accepts a person engaged in them. The question of who is better -- one who is engaged in the path of impersonal Brahman or one who is engaged in the personal service of the Supreme Personality of Godhead -- was raised by Arjuna, and the Lord replied to him so explicitly that there is no doubt that devotional service to the Personality of Godhead is the best of all processes of spiritual realization. In other words, in this chapter it is decided that through good association one develops attachment for pure devotional service and thereby accepts a bona fide spiritual master and from him begins to hear and chant and observe the regulative principles of devotional service with faith, attachment and devotion and thus becomes engaged in the transcendental service of the Lord. This path is recommended in this chapter; therefore there is no doubt that devotional service is the only absolute path for self-realization, for the attainment of the Supreme Personality of Godhead. The impersonal conception of the Supreme Absolute Truth, as described in this chapter, is recommended only up to the time one surrenders himself for self-realization. In other words, as long as one does not have the chance to associate with a pure devotee, the impersonal conception may be beneficial. In the impersonal conception of the Absolute Truth one works without fruitive result, meditates and cultivates knowledge to understand spirit and matter. This is necessary as long as one is not in the association of a pure devotee. Fortunately, if one develops directly a desire to engage in Krishna consciousness in pure devotional service, he does not need to undergo step-by-step improvements in spiritual realization. Devotional service, as described in the middle six chapters of Bhagavad-gita, is more congenial. One need not bother about materials to keep body and soul together, because by the grace of the Lord everything is carried out automatically.

Thus end the Bhaktivedanta Purports to the Twelfth Chapter of the Srimad Bhagavad-gita in the matter of Devotional Service.

ఇదేమి కాంగ్రెస్ రాజ్యం, ఇదేమి కాంగ్రెస్ రాజ్యం. May 2026

---

ఇదేమి కాంగ్రెస్ రాజ్యం, ఇదేమి కాంగ్రెస్ రాజ్యం.

- పోలీస్ రాజ్యం,

- రౌడీల రాజ్యం,

- గుండాల రాజ్యం,

- రియల్ ఎస్టేట్ రాజ్యం,

- పేయిడ్ ఆర్టిస్టుల రాజ్యం,

- మోసగాళ్ల గుంపుల పైసల స్వారాజ్యం తప్పదా రాజ్యం,

- పైసా పేమెంట్ పట్టుమగా కక్షిదారుల అమ్మ కూడా కాన్ఫిడెన్స్ కి నియమించిన లేడీస్‌ను చేసినది రాజ్యం,

- ఉద్యోగుల పేమెంట్ ఎల్‌ఆర్‌ఎస్‌లను మొత్తం చేయని రాజ్యం కాదా రాజ్యం,

- సిరిధాన్యాల కొనుగోలు ఇవ్వని ఫార్యా నీడ ని రద్దు చేసి, రైతుల దుండగులపాలైన రియల్ ఎస్టేట్ చేస్తున్నా రాజ్యం,

- రైతులకు ఈ ఈసారి 5 నిధులేసి విప్పు అందుకుంటోంది కాంగ్రెస్‌కు రాబోయే ప్రతిష్ఠ మీద దుష్ప్రచారం ప్రారంభం చేస్తున్నా రాజ్యం,

- రైతులను సవరించి UREA కూడా ఇవ్వలేని బాధారాజ్యం,

- సరే పేమెంట్ వచ్చే రైతులకు మోసం చేస్తున్నా రాజ్యం,

- అధికారులకు గ్యారంటీ వడ్డీకి, ముడ్డుగా తీస్కు పోని, మస్త్రీ పైసలు దుండగులస్తున్నా రాజ్యం,

- మోసం ఈ అధికార హామీలు ఇస్తూ, ఇచ్చిన హామీలు అమలు చేయలేస్తున్నా రాజ్యం,

- ఇంట్లో మీడియా లో ప్రతిపక్షం అక్కడక్కడ మాటలు చెప్పి ప్రచారం చేస్తున్నా రాజ్యం,

- ఆర్థిక నాద LRS వెడతదని విరిచేతిలో, ఇన్నున్న అంత వరకు అమలు చేయి, పాస్యూం కూడా స్వామి దయచేయస్తున్నా మోసపు రాజ్యం,

- అంతులేని సైఫ్, డీజిల్ నిధులు దోచి పెట్టి, తెలంగాణ ను అగాము వ్యాపారాల రాజ్యం,

- తెలంగాణ ను మేము ప్రత్యేక కోట్లాదారు స్వర్ణయుగానికి నేల్త వలెని రాజ్యం,

- అమాయకుల పొత్తుల వల్ల, టోల్లు అమ్ముకున్నా రాజ్యం,

- SLBC లో అనుమతించిన కుటుంబ అమాయకులు లేకుండా మీ 8 నెలలు ప్రజలు కోర్టులోంచి కారణం ఇవా రాజ్యం,

- HCU లో ఉన్న, భూములను, వ్యవస్థలను, జంతువులను కూడా నడించి రాజ్యం,

- అనామయమైన గోలా ఎత్తున సారాయి ప్లాంట్లు కక్షిదారు కేటాయి పడుతున్నా రాజ్యం,

- పైసా పాము సైఫ్ ప్రజలకు మోసం చేసి, మొత్తం పెడుతున్నా రాజ్యం,

- సరిపోలకు ముందే చేయి, వారికి మాత్రం అమలు, చెప్తున్నా రాజ్యం,

- రైతుల పేడించి దాన్యం కొన్న మీద వంచన అరవాల లోపలికి వృద్ధాప్య ఇస్తున్నా రాజ్యం,

- హైదరాబాద్ ని స్విస్ అల్లో లాగా వాడి తెలంగాణ ప్రజా పైసలతో జోగ్ చేస్తున్నా రాజ్యం,

- ప్రైవేట్ నుండి పోటీదారులతో అమ్ముతున్న స్వర్ణయుగానికి తెలంగాణ రాజ్యం ఏరును మూసాలో కలిసిన రాజ్యం,

- తెలంగాణ ప్రైవేట్, తెలంగాణ ని వెతికించిన వాడు గద్దెలకు పచ్చి తెలంగాణ ఉద్యమకారులను, పొరుగును అమ్ముకున్నా రాజ్యం,

- అమ్మప్పా స్వామి, ఓటుకు నోటు స్కాం,

పొలం వందలా పుస్త్రి, HCU భూమి దుండ కోట్లు (10 కోట్లు), వాళ్లకు స్వామి, యింగ్ ఇండియా మేథలకు పాల్లా స్వామి రాజ్యం,

- తెలంగాణ క్రికెట్ కాదు, తెలంగాణను డైలీగా చేస్తున్నా రాజ్యం,

--- జై తెలంగాణ జై జై తెలంగాణ---

Why everyone needs a Will

Why everyone needs a Will

 

The consequences of dying without a Will are not abstract. More than 70 percent of Indian families face property disputes after a death, and courts take between 3 to 10 years on average to resolve them. What makes this harder is that these disputes do not arrive when families are calm and prepared.. They arrive in the middle of grief.

 

The most common version of this story involves a spouse. A husband dies, and his wife assumes the home they spent decades building together is hers, because in every practical sense it always was. What she discovers instead is that under the Hindu Succession Act of 1956, she is one heir among several, with rights equal to each of her adult children. Any one of them can legally demand their share.

 

The law does not ask what her husband wanted, who cared for him, or who contributed to what he built. It applies a fixed formula where all Class I heirs, the spouse, sons, daughters, and mother, inherit simultaneously with equal priority. If any Class I heir exists, Class II heirs like siblings and father receive nothing at all.

 

Nobody in the family needs to be acting out of greed for this to become a serious problem. The law simply fills the space that a missing Will leaves behind, and it fills it with arithmetic rather than intention.

 

Having a Will changes all of this. It lets you decide who gets what, ensures your spouse is genuinely protected rather than just assumed to be, removes the ambiguity that turns grieving families into opposing parties, and gives you the ability to name a guardian for your children if something happens to both parents. With a Will, assets transfer quickly and cleanly. Without one, the courts take years, and the cost is rarely just financial.

 

There are reportedly over 4.5 crore pending cases in Indian courts, a large portion of which are inheritance and succession disputes that could have been avoided with a Will.

 

How to write a valid Will

 

The requirements are far simpler than most people believe, which is partly why so many delay for no good reason. No stamp paper, no notary, no lawyer's office, no specific format, and no registration needed. A Will written on plain paper in any language is legally valid as long as a few rules are followed precisely. Those rules are worth understanding clearly, because getting even one of them wrong can void the entire document in court.

 

1. Requirements for a valid Will

 

 

 

2. The signing process

 

The execution is where most legal challenges occur. Follow this order strictly:

 

Step 1: You sign the document while both witnesses are physically watching you.

 

Step 2: Both witnesses sign the document while you are watching them.

 

Never have witnesses counter-sign later at their own homes. If they weren't in the room when you signed, the Will is void.

 

 

3. The drafting details that you shouldn't miss

 

 

4. Guardianship & Execution

 

 

5. On registration and storage

 

Registration is optional, but if you are excluding a natural heir, if your estate is high-value, or if disputes are likely, it is worth doing. It keeps the original safe, reduces forgery allegations, and provides strong evidence of sound mind at the time of signing.

 

Whether or not you register, hand an original copy to each beneficiary directly, give notarized copies to your banks, and make sure everyone who needs to know the Will exists actually does.

 

After the Will: Keeping it protected & updated

 

A Will is not a one-time task. It is a living document that should be revisited whenever your life changes in a significant way. Marriage, the birth of a child, the death of a beneficiary, a major change in assets, a move abroad, or a change in who you have named as executor or trustee are all triggers to review the document. Note that in India, unlike in some other countries, marriage does not automatically revoke a Hindu's Will. But it should still prompt a thorough review of every clause.

 

For minor updates, a codicil, which is a formal amendment executed with the same two-witness formality as the original, is sufficient. For structural changes, a fresh Will that explicitly revokes all previous Wills is cleaner and leaves less room for confusion in court. An unregistered later Will prevails over an earlier registered one, as long as it meets all the formal requirements.

 

One significant legal development from 2025 is worth knowing. The Repealing and Amending Act of 2025 removed Section 213 of the Indian Succession Act, which means probate is no longer mandatory for Hindus transferring assets under a Will, even in Mumbai, Chennai, and Kolkata where it was previously required by law.

 

In most cases, a copy of the Will and a notarized death certificate are sufficient to begin the transfer process with a bank or housing society. Contested Wills may still require court intervention, but for straightforward situations the administrative burden on your family is now materially lighter than it was a year ago.

 

 

Why Wills get challenged, and how to prevent it

 

Most Will disputes are not surprises. The same handful of reasons come up again and again in court, and every single one of them has a straightforward fix if you know to look for it.

 

The most common allegation is undue influence, which usually means a beneficiary was too involved in preparing the Will and someone else ended up excluded. The fix is simple: keep beneficiaries and their spouses completely out of the drafting and signing process. The next most common is mental incapacity, which gets raised when the testator was elderly or unwell at the time of signing. A doctor's certificate obtained on the actual signing date makes this argument very difficult to sustain in court.

 

Vague drafting invites multiple interpretations, so use precise descriptions throughout. When property descriptions are imprecise, anyone with a competing claim has room to argue about what was actually meant. Specific survey numbers, account categories, and registration details leave no room for interpretation.

 

Witness irregularities follow the same logic: a witness who can be pressured, bribed, or discredited is a liability, so the integrity of the people you choose matters more than their availability. And forgery allegations, where someone produces an alternate Will after the testator's death, are genuinely hard to disprove without registration. Registering the Will and distributing originals to multiple parties closes that door.

 

None of these risks are unavoidable. They are just things people do not think about until it is too late.

 

In conclusion

 

The best Will is one the whole family knows exists. A Will discovered months after a death, sitting in a locker no one knew about, creates exactly the ambiguity it was meant to prevent.